T. C.
Y A R G I T A Y
6 . H U K U K D A İ R E S İ

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Y A R G I T A Y İ L Â M I

Esas No : 2025/3673

Karar No : 2025/4501

İNCELENEN KARARIN
MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi
TARİHİ : 02.10.2025
SAYISI : 2024/532 E., 2025/2045 K.
ŞİKAYETÇİ :
ŞİKAYET OLUNAN :
İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 1. İcra Hukuk Mahkemesi
TARİHİ : 30.11.2023
SAYISI : 2023/349 E., 2023/574 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı şikayetçi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. ŞİKAYET

Şikayetçi vekili dilekçesinde; borçluya ait aracın 01.06.2023 tarihinde satılarak paraya çevrildiğini, satış masrafları düşüldükten sonra kalan 720.425,00 TL miktarı için sıra cetveli düzenlendiğini, taşınır rehnin paraya çevrilmesi yoluyla takipte borçlunun sorumluluğunun azami rehin miktarı kadar olabileceğini ve bunun sözleşme kapsamında 100.000,00 TL olduğunu, sadece belirtilen miktarın esas alınması kalan kısım için ise ancak ilamsız takibe konu olabileceğini, ancak şikayet olunan bankanın rehinli menkulden kaynaklanan alacak dışında genel kredi sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının da dahil edildiğini, yapılan sıra cetvelinde 100.000,00 TL üzeri miktar yönünden yer almasının hukuka aykırı olduğunu belirterek sıra cetvelinin iptaline, rehin limiti üzerinde kalan kısmın alacakları oranında icra dosyasına aktarılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Şikayet olunan vekili cevap dilekçesinde; taşıt kredisi ve rehin sözleşmesi kapsamında borçluya aiaraç üzerine rehin tesis edildiğini, rehin sözleşmesinde araç üzerindeki rehnin sadece taşıt kredisine özgülenmediğini, bankanın doğmuş ve doğacak olan tüm alacaklarının teminatı olarak tesis edildiğini, müvekkilinin alacağının 100.000,00 TL ile sınırlı olduğuna ilişkin iddiasının yasal düzenlemelere ve taraflar arasında düzenlenen sözleşmelere aykırı olduğunu, 100.000,00 TL'nin rehin limiti olmadığını, kredi limiti olduğunu savunarak şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile banka ile şikayet dışı borçlu arasında akdedilen taşıt rehin sözleşmesi ile ticari taşıt kredisi ve rehin sözleşmesinde, şikayet dışı borçlunun doğmuş ve doğacak tüm kredi borçlarının teminatı olması yönünde adına kayıtlı aracı banka lehine rehin tesis ettiğinden 02.08.2023 tarihli sıra cetveli derece kararında ihale bedelinin tamamının Adana Banka Alacakları İcra Müdürlüğü'nün 2021/7818 Esas sayılı dosyasına ödenmesine ilişkin işlemin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle şikayetin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde şikayetçi vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Şikayetçi vekili temyiz dilekçesinde; a. Rehini miktarını aşan belin şikayet olunana ayrılmasının mümkün olmadığını sıra cetvelinin hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Şikayet, sıra cetvelinin iptali istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, yargılama şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle borçlu ile şikayet olunan banka arasındaki taşıt rehin sözleşmesinin ticari nitelikte olmasına göre usul ve kanuna uygun olup, şikayetçi vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken temyiz harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22.12.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.