Gayrimenkul hukuku ve yatırım üzerine çalışan bir avukat ve iş kadını olarak sahadaki gözlemimdir:
Son dönemde savaş korkusuyla altına yöneliş çok artmasıyla beraber altının bu süreçlerde sanıldığı kadar güvenli değil, oldukça dalgalı olduğu da gözlerden kaçmamalıdır. Dövize geçmenin de tek başına sağlıklı bir çözüm sunmadığı açıktır.
Ancak sahada görünen çok daha fazlası, o da şu ki; gerçek güven, somut ve üretime dayalı yatırımlarda yatmaktadır. Gayrimenkul ve reel sektör; hem değeri koruyan hem de sürdürülebilir kazanç sağlayan bir sistemdir. Özellikle bu süreçte kısa vadeli korkularla değil, uzun vadeli akılla hareket etmenin de çok daha fazla getiri sağlayacağı açıktır.
Savaş ve kriz dönemlerinde yatırımcı refleksi altına yönelmek olmaktadır. Ancak altın, bu süreçlerde güvenli limandan çok dalgalı bir enstrümana dönüşmektedir. Döviz ise küresel dengeler nedeniyle artık tek başına bir çözüm değildir. Bugün asıl ihtiyaç değer üreten, somut ve sürdürülebilir yatırımlardır. Gayrimenkul ve reel sektör, sadece bireysel kazanç değil, ekonomik denge üretir. Şöyle ki;
Savaş ve jeopolitik risk dönemlerinde yatırımcı davranışı hızla refleksif hale gelir ve altına yöneliş artar. Ancak bu tür dönemlerde altın fiyatları yalnızca yükselmez, aynı zamanda sert ve öngörülmesi zor dalgalanmalar da üretir. Bu da yatırımcıyı korumaktan çok belirsizlik içinde bırakır. Dövize geçiş ise ilk bakışta güvenli görünse de küresel güç dengeleri, enerji politikaları ve yeni ekonomik bloklaşmalar dikkate alındığında uzun vadede tek başına sağlıklı bir strateji değildir.
Bu noktada daha rasyonel bir yaklaşım öne çıkıyor: gayrimenkul ve reel sektör. Gayrimenkul, kriz dönemlerinde dahi somut varlık niteliğiyle değerini koruma eğilimindedir. Aynı zamanda kira getirisiyle pasif gelir üretir ve enflasyona karşı doğal bir koruma sağlar. Ancak asıl kritik olan, yatırımın üretimle bağlantılı hale gelmesidir. Reel sektörü destekleyen, üretimi artıran ve istihdam yaratan yatırımlar; yalnızca bireysel kazanç değil ekonomik istikrar da üretir. Bu nedenle uzun vadeli, düşük faizli kredi mekanizmalarının güçlendirilmesi ve yatırımcının bu alana yönlendirilmesi stratejik bir zorunluluktur. Kısa vadeli kazanç arayışı yerine, değer üreten varlıklara yönelmek artık bir tercih değil, gerekliliktir.