Kararnamesi ile, Adalet Bakanlığı Adalet Başmüfettişi Ramazan Olpak Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına, Antalya Cumhuriyet Başsavcıvekili Adnan Tabar Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına, Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Ahmet Ulutaş Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına, İstanbul Cumhuriyet Başsavcı Vekili Evliya İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcıvekilliğine atandı.

Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Fatih Koçak, Yargıtay Tetkik Hakimi Ebru Cansu Karakuş, Adalet Bakanlığı Adalet Başmüfettişi Mehmet Zeki Aydın ile Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Mustafa Dündar Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına getirildi.

Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimleri Özgür İnan Zor ile Ahmet Savaş Yargıtay Cumhuriyet Savcılığına atanırken, Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Hakan Topuçar Ankara Bölge Adliye Mahkemesi üyeliğine, Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Yusuf Emre Köse de Ankara hakimliğine görevlendirildi.

Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Üyesi Bilal Aygör Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Daire Başkanlığına, Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Hüseyin Serkan Yıldız ile Yargıtay Tetkik Hakimi Ayşen Uz Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına getirildi.

Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimleri Mehmed Yerlikaya ile Emrah Özkan Ankara Cumhuriyet Savcısı olarak görevlendirilirken, Erzurum Cumhuriyet Başsavcıvekili Fatih Uçar Konya Cumhuriyet Savcılığına, Diyarbakır Hakimi Sema Aygör Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliğine atandı.

Kararnameyle, İstanbul Cumhuriyet Savcısı Murat Yılmaz Antalya Cumhuriyet Başsavcıvekilliğine, Ankara Hakimi Ümmügülsüm Bozkurt Yargıtay Tetkik Hakimliğine, İstanbul Cumhuriyet Savcısı Ahmet Kemal Kale Silivri Cumhuriyet Başsavcıvekilliğine, Bafra Hakimi Tuğçe Aslan da Polatlı Hakimliğine getirildi.

HÂKİMLER VE SAVCILAR KURULU BİRİNCİ DAİRESİNİN
21/05/2026 TARİHLİ VE 1137 SAYILI ADLİ YARGI KARARNAMESİ

- Sicil No Adı ve Soyadı Bulunduğu Görev - Atandığı Göre

- 33432 Ramazan OLPAK Adalet Bakanlığı Adalet Başmüfettişi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 35238 Adnan TABAR Antalya Cumhuriyet Başsavcı Vekili - Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 36948 Ahmet ULUTAŞ Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 38127 Evliya ÇALIŞKAN İstanbul Cumhuriyet Başsavcı Vekili - İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği

- 39829 Fatih KOÇAK Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 40164 Ebru CANSU KARAKUŞ Yargıtay Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 42151 Mehmet Zeki AYDIN Adalet Bakanlığı Adalet Başmüfettişi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 42185 Mustafa DÜNDAR Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 101484 Özgür İnan ZOR Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Yargıtay Cumhuriyet Savcılığı

- 104668 Ahmet SAVAŞ Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Yargıtay Cumhuriyet Savcılığı

- 107339 Hakan TOPUÇAR Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliği

- 107470 Yusuf Emre KÖSE Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Hâkimliği

- 107495 Bilal AYGÖR Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Üyesi - Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Daire Başkanlığı

- 119053 Hüseyin Serkan YILDIZ Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 120755 Ayşen UZ Yargıtay Tetkik Hâkimi - Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı

- 125128 Mehmed YERLİKAYA Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Cumhuriyet Savcılığı

- 125252 Emrah ÖZKAN Adalet Bakanlığı Tetkik Hâkimi - Ankara Cumhuriyet Savcılığı

- 126016 Fatih UÇAR Erzurum Cumhuriyet Başsavcı Vekili - Konya Cumhuriyet Savcılığı

- 211207 Sema AYGÖR Diyarbakır Hâkimi - Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliği

- 212430 Murat YILMAZ İstanbul Cumhuriyet Savcısı - Antalya Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği

- 219613 Ümmügülsüm BOZKURT Ankara Hâkimi - Yargıtay Tetkik Hâkimliği

- 220101 Ahmet Kemal KALE İstanbul Cumhuriyet Savcısı - Silivri Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği

- 286330 Tuğçe ASLAN Bafra - Hâkimi Polatlı Hâkimliği

Törende bir konuşma yapan Sağkan, bir gün önce Samsun’da kutladıkları 19 Mayıs Atatürk’ü Anma, Gençlik ve Spor Bayramı’na atıfla, “107 yıl önce atılan o ilk adım, 103 yıl önce Cumhuriyet’le ve hukuk devrimiyle taçlandı. 107 yıl önce yakılan meşale, hukuk devrimini koruma mücadelemizde yolumuzu aydınlatmaya devam ediyor” dedi.

Sağkan, meslek ustalarının yarım asra yaklaşan veya yarım asrı aşan bir süredir hukuk mücadelesi verdiklerini ifade ettiği konuşmasında, mesleğin temelinde, ruhunda ve felsefesinde usta-çırak ilişkisi olduğunun altını çizdi.

“Sizlerden öğrendiklerimizle bizler de Türkiye'deki 81 Baro ve Türkiye Barolar Birliği olarak, hukukun üstünlüğünü, yargı bağımsızlığını ve insan haklarını savunmaya devam ediyoruz” diyen Sağkan, “Bundan sonraki yıllarda da Barolarımız, meslektaşlarımız ve meslek büyüklerimiz Türkiye'de yargı bağımsızlığını, hukukun üstünlüğünü savunmaya, bugün olduğu gibi yarın da 86 milyonun adalet arayışında kutup yıldızı olmaya ve umudu artırmaya devam edecektir” şeklinde konuştu. Sağkan, meslek ustalarına, “İyi ki varsınız” diye seslenerek, şükranlarını sundu.

İstanbul Barosu Başkanı Avukat Prof. Dr. İbrahim Kaboğlu da, TBB Başkanı ve Yönetim Kurulu üyelerine Türkiye’nin her yerinde savunma mesleğinin onuru ve savunmanın saygınlığı için verilen mücadeleyi örgütledikleri için teşekkür ederek, “Bu toplantı yalnızca sembolik bir kadirşinaslık değil onun ötesinde kurumsal süreklilik, hukuku etkili kılma iradesinin ortak bir biçimde burada tezahür etmiş olması bakımından da anlamlıdır” ifadelerini kullandı.

Açılış konuşmalarının ardından meslek ustalarına madalya ve beratları tek tek takdim edildi.

Haber ile ilgili Görseller

Görüntüle

MESLEKTAŞLARLA BULUŞMA

TBB heyeti ilk olarak Erzincan Barosu tarafından düzenlenen Avukatlar Günü etkinliğine katılarak, meslektaşlarla bir araya geldi. Meslektaşları kısa bir konuşmayla selamlayan Birlik Başkanı Sağkan, “Şiddetin her geçen gün yaygınlaştığı coğrafyamızda, avukata dönük şiddet olaylarının da arttığı bir süreci yaşıyoruz” dedi.

Sağkan, son beş ayda iki meslektaşımızın genç yaşta hunharca katledildiğini ifade ederek, Olağanüstü Baro Başkanları toplantısının ardından tüm Başkanlarla birlikte Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne kadar yürüdüklerini ve Meclis önünde tek ses, tek nefes olarak bir kez daha “avukata şiddete son” dediklerini kaydetti. Sağkan, “Yakın zamanda taleplerimiz kınusunda somut adımların atıldığını göreceğimize inanıyorum” dedi.

BARO SOSYAL TESİSİNİN AÇILIŞI

TBB yönetimi ertesi gün de Erzincan Barosu Sosyal Tesisinin açılışına katıldı. Baro Başkanı Av. Emre Bölükbaşı ve Yönetim Kurulu üyelerinin ev sahipliği yaptığı açılışa; TBB Başkanı ve Yönetim Kurulu üyelerinin yanı sıra Aksaray, Ardahan, Artvin, Bayburt, Çankırı, Erzurum, Karaman, Kırşehir, Sivas, Tunceli ve Yozgat Baro Başkanları, Baro temsilcileri ve meslektaşlar katıldı.

Açılışa Erzincan Valisi Doç. Dr. Hamza Aydoğdu, Belediye Başkanı Bekir Aksun ve kent protokolü de konuk oldu.

Sağkan, açılış töreninde yaptığı konuşmada, “Bugün burada bu sosyal tesisi hizmete açarken, bunun Erzincanlı meslektaşlarımızın gelişimine katkı sunmakla birlikte, başta bu topraklarda olmak üzere Türkiye’deki 86 milyon yurttaşımızın adalete erişimine bir katkı sunacağını bilmenin mutluluğunu yaşıyoruz” dedi. Tesisin yapımına katkı sunanlara teşekkür eden Sağkan, yeni tesisin hayırlı olmasını diledi.

HSK kararına göre, Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün, yeni kurulan Sandıklı, Serik, Suşehri ve Ortaca Ağır Ceza Mahkemelerinin yargı çevrelerinin belirlenmesi teklifine ilişkin 13 Mayıs tarihli yazısı, Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu’nca görüşüldü. Genel Kurul kararıyla;

Sandıklı ilçesinin Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılarak, Sandıklı Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin ‘Sandıklı, Hocalar ve Kızılören ilçeleri’ olarak belirlenmesine, Serik ilçesinin Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılarak, Serik Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin ‘Serik ilçesi’ olarak belirlenmesine, Suşehri ilçesinin Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılarak, Suşehri Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin ‘Suşehri, Akıncılar, Gölova, İmranlı ve Koyulhisar ilçeleri’’olarak belirlenmesine, Ortaca ilçesinin Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılarak, Ortaca Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin ‘Ortaca, Dalaman ve Köyceğiz ilçeleri’ olarak belirlendi.

Karar, belirtilen mahkemelerin faaliyete geçirildiği tarih itibarıyla uygulanacak.

----

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun Kararı

Karar Tarihi : 13.05.2026

Karar No : 700

Adalet Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün, yeni kurulan Sandıklı, Serik, Suşehri ve Ortaca Ağır Ceza Mahkemelerinin yargı çevrelerinin belirlenmesi teklifine ilişkin 13.05.2026 tarihli yazısı görüşülerek Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunca görüşülerek;

- Sandıklı ilçesinin Afyonkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılmasına, Sandıklı Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin; Sandıklı, Hocalar ve Kızılören ilçeleri olarak belirlenmesine,

- Serik ilçesinin Manavgat Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılmasına, Serik Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin; Serik ilçesi olarak belirlenmesine,

- Suşehri ilçesinin Şebinkarahisar Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılmasına, Suşehri Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin; Suşehri, Akıncılar, Gölova, İmranlı ve Koyulhisar ilçeleri olarak belirlenmesine,

- Ortaca ilçesinin Fethiye Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinden çıkartılmasına, Ortaca Ağır Ceza Mahkemesi yargı çevresinin; Ortaca, Dalaman ve Köyceğiz ilçeleri olarak belirlenmesine,

İşbu düzenlemenin anılan mahkemelerin faaliyete geçirildiği tarih itibarıyla uygulanmasına karar verildi

"5 Mayıs 2026 Salı günü Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına sunulan “Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun Teklifi”nin 6’ncı maddesi ile 4875 sayılı Doğrudan Yabancı Yatırımlar Kanunu’na ek madde eklenmesi teklif edilmektedir. Buna göre “en az üç farklı ülkede aktif olarak faaliyet gösteren” ve bazı faaliyetleri yapmak üzere kurulan, “yıllık hasılatının %80’ini yurt dışındaki ilişkili şirketlerden veya şirketler topluluğundan elde eden” sermaye şirketleri “nitelikli hizmet merkezi” olarak anılmakta; nitelikli hizmet merkezi olarak anılan bu şirketlere gelir vergisi ve kurumlar vergisi bakımından avantajlar sağlanmaktadır. Kanun teklifinin 6. maddesinin (a) bendinde bu şirketlerin faaliyet gösterebilecekleri alanlar arasında “hukuk danışmanlığı” da sayılmıştır.

“Nitelikli hizmet merkezi” statüsündeki hukuk danışmanlığı şirketlerine yönelik bu düzenleme, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun başta savunmanın bağımsızlığı olmak üzere temel ilkelerine, kurucu felsefesine ve emredici hükümlerine aykırıdır. Kanun teklifiyle getirilmek istenen model, yargının kurucu unsuru olan avukatlık mesleğini “ticari bir meta” hâline getirmekte olup, bu durum hukuk güvenliği ilkesi ve bağımsız savunmanın özü ile telafisi imkânsız bir çatışma içerisindedir.

1136 sayılı Kanun, avukatların bir araya gelerek çalışmasını “Avukatlık Ortaklığı” (Madde 44) ile sınırlandırmış ve bu yapıyı ticari şirketlerden keskin çizgilerle ayırmıştır. Avukatların bir araya gelerek kurumsal bir yapıda (Avukatlık Ortaklığı şeklinde) çalışmaları mümkündür; ancak Kanun, bu ortaklıkların amacından sapıp birer ticari şirkete dönüşmesini engellemek için çok katı sınırlar çizmiştir. Buna göre, avukatlık ortaklığının çalışmaları sadece “meslek çalışması” kabul edilir ve ticari sayılamaz. Anılan maddenin (B) bendi ise yabancı sermayeyi teşvik mevzuatı çerçevesinde Türkiye’de faaliyet göstermek isteyen yabancı avukatlık ortaklıkları bakımından çerçeveyi net şekilde belirlemiştir. Buna göre; mütekabiliyet esasına bağlı olarak, bu kanuna ve avukatlık ortaklığı düzenlemesine uygun olarak kurulabilecek yabancı avukatlık ortaklıkları, yalnızca yabancılar hukuku ve milletlerarası hukuk konularında danışmanlık hizmeti verebilirler.

1136 sayılı Kanun uyarınca avukatlık bir “kamu hizmeti” olup, aynı Kanunu’nun 35. maddesi hukuk danışmanlığının yalnızca baroya kayıtlı avukatlar tarafından yapılabileceğini düzenler. Bu anlamda bir kamu hizmetinin sanayi sektöründe olduğu gibi “hizmet ihracatı” üzerinden yabancı sermaye şirketlerine açılması, mesleğin temel felsefesiyle çelişmekte olup hukuk sistemimizin özüne aykırıdır. Bu model, hukuk hizmetini adalet arayışından kopararak kâr odaklı bir operasyona dönüştürmekte; yargı bağımsızlığının özünü sermayenin kârlılığına kurban ederek yargının üç ayaklı yapısını da sakatlamaktadır. Ayrıca teklif, Türkiye’deki avukatlar bakımından da büyük bir haksız rekabet ve eşitsizlik tablosu yaratmaktadır.

Kanun teklifindeki ticari şirket modeli “sınırlı sorumluluk” esasına dayanarak, avukatın mesleki hatalarından dolayı kişisel malvarlığıyla sorumlu olmasının önüne bir tüzel kişilik perdesi çekmektedir. Bu durum, vatandaşın hukuk güvenliğini zedeleyen bir koruma kalkanı yaratmaktadır. Ayrıca 1136 sayılı Avukatlık Kanunu uyarınca avukatlık ortaklıklarının yurt içinde şube açması yasaktır. Bir sermaye şirketi modelinde olacağı anlaşılan yabancı hukuk danışmanlığı şirketleri için bu sınırlamanın olmaması sadece haksız rekabet yaratmamakta emeğin karşısında sermayeye destek vererek hakkın özüne dokunmaktadır.

Düzenleme teklifi, mevcut Avukatlık Kanunu’nda yabancı avukatlık ortaklıkları için öngörülen alan sınırlamasını da mütekabiliyet şartını da tümüyle ortadan kaldırır niteliktedir. Hukuk hizmetinin bir şirket stratejisine ve hissedar kârına endekslenmesi, avukatın mesleki özerkliğini yok eder. Savunmanın bağımsızlığının zedelendiği bir sistemde, yargı bağımsızlığından ve adil yargılanma hakkından söz edilemez. Bu düzenleme, yargı erkinin kurucu unsuru olan savunmayı ve hukuk devleti ilkesini zedelemektedir.

Teklif’te yer alan hukuk danışmanlığı konusu daha evvel kamuoyunda tartışılmamış ve bu konuda Türkiye Barolar Birliğinin görüşü alınmamıştır. Birliğimiz Teklif’ten ancak Meclis Başkanlığına sunulduğu gün itibarıyla ve TBMM sitesi aracılığıyla haberdar olmuş; aynı gün yetkili kişi ve makamlar nezdinde girişimlerde bulunulmuştur. Avukatlık Kanunu’nun temel yaklaşımının, felsefesinin, ilkelerinin göz ardı edilmesini kabul etmiyor, hukuk devletinin temelini ilgilendiren bu konuda “hukuk danışmanlığı” ifadesinin düzenlemeden çıkarılmasının Meclisin ilgili komisyonu bakımından tarihi önemde olduğunu hatırlatıyoruz."

Türkiye Barolar Birliği

"Bazı basın yayın organlarında yayımlanan “Danıştay 5. Daire'den skandal karar: Kamikaze hâkim Metin Özçelik’in ihraç kararı iptal edildi” başlıklı haber nedeniyle kamuoyunun doğru bilgilendirilmesi amacıyla açıklama yapılması zorunluluğu doğmuştur.

Söz konusu habere konu edilen eski hâkim Metin Özçelik hakkında; 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girişimi sonrasında, 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile irtibat ve iltisakının olduğu gerekçesiyle Hâkimler ve Savcılar (Yüksek) Kurulu Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmiş, bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebi aynı Kurulun 29/11/2016 tarih ve 2016/434 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bu kararlara karşı ilgili tarafından Danıştay 5. Dairesinde açılan dava, anılan Dairenin 14/04/2022 tarih ve E:2017/2325, K:2022/2209 sayılı kararında yer alan “… davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği anlaşıldığından dava konusu kararlarda hukuka aykırılık görülmemiştir.” gerekçeyle reddedilmiş, anılan kararın davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/04/2023 tarih ve E.2022/3843, K.2023/694 sayılı kararıyla söz konusu karar onanarak kesinleşmiş, böylece ilgilinin meslekten çıkarılması kesinleşmiştir.

Öte yandan, ilgili hakkında İstanbul hâkimi olarak görev yaptığı dönemdeki eylemleriyle ilgili olarak disiplin yönünden, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarılmasına ilişkin karara karşı açılmış ve kesinleşmiş iki dava daha bulunmaktadır:

İlgilinin, HSK 2. Dairesinin 21/01/2016 tarih ve E:2015/100, K:2016/30 sayılı meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin karara karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine ilişkin aynı Dairenin 19/04/2016 tarih ve 2016/208 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 20/02/2019 tarih ve 2019/125 sayılı kararına karşı açılan davada, Danıştay Beşinci Dairesince 26/10/2022 tarih ve E:2019/5353, K:2022/7696 sayılı kararla;“…davacının eylemlerinin mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte bulunduğunun sübuta erdiği anlaşıldığından, dava konusu kararda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/11/2024 tarih ve E:2023/2434, K:2024/2986 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.

İlgilinin, HSK 2. Dairesinin 02/10/2018 tarih ve E:2016/76, K:2018/565 sayılı meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararına karşı yaptığı yeniden inceleme talebinin reddine dair aynı Dairenin 30/04/2019 tarih ve K:2019/399 sayılı kararına karşı yaptığı itirazın reddine ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 05/02/2020 tarih ve E:2016/76, K:2020/19 sayılı kararına karşı açılan davada ise, Danıştay Beşinci Dairesince verilen 26/10/2022 tarih ve E:2020/4194, K: 2022/7698 sayılı kararla,“… davacının eylemlerini mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak niteliğinde bulunduğunun sübuta erdiği anlaşıldığından dava konusu kararda hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve bu karar Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 25/11/2024 tarih ve E:2023/2435, K:2024/2987 sayılı kararıyla onanarak kesinleşmiştir.

Anılan habere konu edilen olayda ise, aynı kişinin İstanbul hâkimi olarak görev yaptığı dönemde, Terörle Mücadele Kanunu’nun 10. maddesi ile görevli İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/762 sayılı Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) soruşturması olarak adlandırılan dosyasında; şüphelilerin terör örgütü kurdukları ve örgüte üye oldukları bahanesiyle yürütülen soruşturma sırasında, “Siyasal ve Askeri Casusluk”, “Silahlı Terör Örgütü Kurma veya Yönetme, Silahlı Örgüte Üye Olma” ve “Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme” olmak üzere bazı suçları işledikleri iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/41637 sayılı evrakında haklarında soruşturma yürütülen, 2015/39902 esas, 2015/3278 sayılı iddianameyle de 23/10/2015 tarihinde dava açılan kolluk amir ve memurları ile sivil kişi konumundaki şüphelilerle fikir ve eylem birliği içerisinde, planlı ve sistematik şekilde yürütülen bir organizasyonun parçası olarak hareket ederek mesleğin şeref ve onurunu bozan veya mesleğe olan genel saygı ve güveni gideren nitelikte eylemlerde bulundukları iddialarıyla HS(Y)K tarafından disiplin soruşturması başlatılmıştır.

HS(Y)K tarafından yürütülen anılan disiplin soruşturması neticesinde; HSK 2. Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararı ile Terörle Mücadele Kanunu’nun 10. maddesi ile görevli İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/762 sayılı Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) adlı soruşturma dosyasında, somut suç delilleri ve yeterli araştırma bulunmaksızın, soyut iddialar ve standart gerekçelerle çok sayıda kişi hakkında terör örgütü üyeliği kapsamında soruşturmalar yürütüldüğü; bu kapsamda siyasetçi, bürokrat, gazeteci, iş insanı ve akademisyenlerin iletişimlerinin dinlendiği, teknik takibe alındığı ve HTS kayıtlarının incelendiği, ayrıca üst düzey devlet yetkililerinin gizli kalması gereken görüşmelerinin de kayda alındığı, tedbir kararlarının yeterli hukuki gerekçe olmadan tekrar tekrar uzatıldığı ve hatta gerçek kişiler dışında dernek, vakıf, şirket ve belli adresler hakkında da teknik takip uygulandığı iddia edilerek, soruşturma sürecinde hukuka aykırı dinleme ve izleme faaliyetleri yapıldığı, bu kapsamda eski hâkim Metin Özçelik’in 3 kez iletişimin tespiti veya uzatılmasına ya da fiziki takibe karar verdiği, bu davranışının örgüt amaç ve gayesi doğrultusunda olduğu, hakim ve savcılık mesleğinin, örgüt yararına araç olarak kullanıldığı, söz konusu eylem ve davranışın mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu gerekçesiyle 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca disiplin yönünden meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

İlgilinin disiplin soruşturmasına konu anılan eylem ve davranışlarının aynı zamanda Türk Ceza Kanunu kapsamında suç teşkil etmesi nedeniyle hakkında yürütülen ceza soruşturması ve kovuşturması neticesinde, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 30/06/2021 tarih ve E:2016/2, K:2021/1 sayılı kararı ile ilgili hakkında, Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs suçunun unsurları oluşmadığından atılı suçtan Ceza Muhakemeleri Kanunu’nun (CMK) 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin zincirleme şekilde izinsiz kaydedilmesi, suç uydurmak, suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçlarını işlediğine dair delil elde edilemediğinden CMK’nın 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verilmiş, anılan karar Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2023 tarih ve E:2022/546, K: 2023/356 sayılı kararı ile onanarak kesinleşmiştir. Diğer taraftan, ilgili hakkında siyasi ve askeri maksatla casusluk ve devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri açıklamak suçundan açılan kamu davasının Yargıtay 16. Ceza Dairesinin E:2016/2 sayılı dosyasından ayrılarak dairelerinin ayrı bir esasına kaydedilmesine karar verildiği, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin ve E:2021/17 sayılı dosyasında siyasal ve askeri casusluk ve devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından gizli kalması gereken belgeleri açıklamak suçlarından yargılamasının yapıldığı, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20/02/2025 tarih ve E:2021/17, K:2025/2 sayılı kararı ile anılan suçları işlediği sabit olmadığından, CMK’nın 223/2-(e) maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

İlgili tarafından, anılan disiplin soruşturması neticesinde verilen meslekten çıkarma cezasına yönelik yapılan yeniden inceleme talebi, HSK 2. Dairesi'nin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararı ile reddedilmiştir. İlgilinin bu karara karşı yaptığı itiraz başvurusu da HSK Genel Kurulu'nun 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Bu kararlara karşı açılan ve söz konusu habere konu olan davada; Danıştay 5. Dairesinin 24/12/2025 tarih ve E:2023/23305, K:2025/15418 sayılı kararı ile disiplin soruşturmasına konu olan ve aynı zamanda suç teşkil eden eylemlerle ilgili olarak Yargıtay tarafından verilen beraat kararlarının kesinleştiği, davacının hâkim olarak görev yaptığı dönemde, sahip olduğu yargısal takdir hakkının sınırlarını aşarak örgütsel amaçlarla hareket ettiğini ortaya koyabilecek somut bir tespit, tanık beyanı ya da başkaca bir bilgi ve belgenin dava dosyasında bulunmadığı gibi davalı idarece de dosyaya sunulmadığı, davacıya isnat edilen eylemlerin sübuta ermediği gerekçeleriyle iptal kararı verilmiş olup, söz konusu karar henüz kesinleşmemiştir.

Yukarıda da açıklandığı üzere; eski hâkim Metin Özçelik hakkında, 15 Temmuz 2016 tarihli darbe girişimi sonrasında 667 sayılı KHK uyarınca HS(Y)K tarafından, 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı meslekten çıkarma kararı verilmiş, bu karara karşı Danıştay 5. Dairesinde açılan dava neticesinde verilen ret kararı İdari Dava Daireleri Kurulunun onama kararıyla kesinleşmiştir. Ayrıca, ilgili hakkında İstanbul hâkimi olarak görev yaptığı dönemdeki eylemleriyle ilgili olarak disiplin yönünden, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca HSK 2. Dairesinin 21/01/2016 tarih ve E:2015/100, K:2016/30 sayılı ve 02/10/2018 tarih ve E:2016/76, K:2018/565 sayılı kararlarıyla ayrı ayrı meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, bu kararlara karşı Danıştay 5. Dairesinde açılan davalar neticesinde verilen ret kararları, İdari Dava Daireleri Kurulunun onama kararlarıyla kesinleşmiştir. Bu nedenle, ilgili kişi hakkında aynı zamanda suç teşkil eden önceki fiilleri nedeniyle 2802 sayılı Kanun’un 69. maddesi uyarınca HSK tarafından yürütülen disiplin soruşturması sonucunda verilen 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı meslekten çıkarma kararının Danıştay 5. Dairesince beraat kararları esas alınmak suretiyle iptal edilmiş olması, kişinin meslekten çıkarılmasına ilişkin daha önce verilmiş ve kesinleşmiş yargı kararları bulunduğu sonucunu değiştirmeyeceğinden, ilgili kişinin mesleğe iadesi hukuken mümkün bulunmamaktadır."

Danıştay Beşinci Dairesinin 24/12/2025 tarih ve E:2023/23305, K: 2025/15418 sayılı kararı

T.C.
D A N I Ş T A Y
BEŞİNCİ DAİRE

Esas No : 2023/23305
Karar No : 2025/15418

DAVACI : Metin Özçelik
DAVALI : Hakimler ve Savcılar Kurulu / ANKARA
VEKİLİ : Av.

DAVANIN KONUSU : 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararı ile bu karara karşı yapılan yeniden incelenme talebinin reddine dair aynı Dairenin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararın ve bu karara yönelik itirazın reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararının iptali istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI : Davacı tarafından, avukatı ile görüşerek savunma hazırlamak için ek süre istediği halde ek sürenin verilmediği, savunma hakkının kısıtlandığı, disiplin cezasına konu eylemleri nedeniyle ceza yargılamasının yapıldığı ve Yargıtay 16. Ceza Dairesinin E:2016/2, K:2021/1 sayılı kararı ile beraatine karar verildiği, dava konusu kararlarda disiplin suçunu nasıl işlediğine dair ve mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikteki hareketinin ne olduğuna ilişkin gerekçe yazılmadığı, suçlamanın kişiselleştirilmediği, yargı yetkisine giren konularda gözetim ve denetim yetkisinin bulunmadığı, hakimin verdiği karar nedeniyle hukuka aykırı şekilde cezalandırıldığı, İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinde nöbetçi hakimken 14 şüpheli hakkında 3 adet iletişimin tespiti kararını yargısal takdir kapsamında verdiği, farklı saiklerle veya herhangi bir örgüt talimatı ile karar verdiğine ilişkin tespit bulunmadığı, alınan kararlarda şüphelilerin kimlik numaraları, adresleri ve telefon numarasını kimin kullandığı bilgisinin bulunduğu, aynı soruşturmada 9 hakim ve cumhuriyet savcısının örgütle bağlantılı hareket etmediklerine karar verildiği, aynı nitelikteki karar nedeniyle bazı yargı çalışanlarının sorumlu tutulmamasının hukuka aykırı olduğu, silahlı terör örgütüne üye olma suçundan verilen mahkumiyet kararının kesinleştiği, bu mahkumiyet kararında suç tarihinin 30/04/2015 olarak belirtildiği, verdiği kararların 2011 yılına ilişkin olduğu gözetildiğinde suç işleme kastıyla hareket edilmediğinin açık olduğu, dava konusu kararların Anayasa'ya, AİHS'ne, Danıştay içtihatlarına aykırı olduğu iddia edilmiştir.

DAVALININ SAVUNMASI : Soruşturma evrakında silahlı terör örgütü faaliyetine ilişkin bir delil olmamasına rağmen bu yöndeki vasıflandırmaya bağlı kalarak kolluktan gelen talep yazılarında haklı ve ikna edici bilgi ve belgeler sunulamadığı halde muhatapların silahlı terör örgütüyle bağlantıları ilişkilendirilmeksizin, başka surette delil elde etme imkanının bulunup bulunmadığı yeterince irdelenmeksizin, soyut delillere dayanılarak talebe konu soruşturmanın tam olarak aydınlatılabilmesi, şüphelilerin tespiti ile suç delillerinin eksiksiz toplanabilmesi, grubun hiyerarşik yapısının deşifre edilerek faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, şüphelilerin suç delilleriyle birlikte yakalanabilmesi için başka türlü delil elde etme imkanın olmadığı ve suç işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunduğu şeklindeki matbulaştırılan gerekçelerle, 3 kez iletişimin tespiti veya uzatılmasına karar verildiği, davacıya isnat edilen fiillerle ilgili olarak davacının lehine ve aleyhine olabilecek tüm delillerin toplanarak, raporda yer alan her bir iddia tek tek ve ayrıntılı bir şekilde delilleri ile desteklenerek ortaya konulduğu, davacının iddialarının aksine soruşturma kapsamında her hususun göz önünde bulundurularak raporun tanzim edildiği, davacıya soruşturma aşamasında usulüne uygun olarak tebligat yapıldığı, davacının savunmada bulunduğu, davacıya savunma yapması için hakkındaki tüm isnatların açık ve net bir şekilde bildirildiği, mevzuatın öngördüğü bütün olanaklar sağlanarak, yazılı savunmasını sunması için savunma hakkı yönünden her türlü imkânın verildiği ve yeterli sürenin tanındığı, aynı eylemde bulunan şahıslara aynı cezanın verilmesi gerektiğinin hatalı ve hukuka aykırı bir yaklaşım olduğu, her olayda şahıslar, eylemleri ve bu eylemlerin sonuçlarının ayrı ayrı kendi perspektifinde değerlendirilerek disiplin cezası uygulandığı, disiplin cezaları yönünden kıyas yapılmasının hukuki dayanağının bulunmadığı, hakimler ve savcılar hakkında verilecek disiplin cezaları bakımından ilgili hakkında ceza yargılamasının devam etmesi veya hakkında beraat kararı verilmesinin bağlayıcılığının bulunmadığı, davacının kendisine isnat edilen eylemleri, yargısal takdir kapsamında veya hataen değil, FETÖ/PDY terör örgütünün amaç ve menfaatleri uğruna, FETÖ/PDY terör örgütünün zihniyetine yarayacak bir bilinçten hareketle yerine getirdiği ve bu yönüyle, eylemlerinin, kamuoyu nezdinde hakimlik, savcılık mesleğinin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu, davanın reddi gerektiği ileri sürülmektedir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ: Dava dosyasının ve UYAP kayıtlarının incelenmesinden; dava konusu disiplin cezasının tesis edilmesinde belirleyici olan davacının İstanbul Hakimi olarak görev yaptığı dönemde meydana gelen olaylar ile ilgili olarak, aralarında davacının da bulunduğu kişiler hakkında açılan ceza davaları sonucunda, davacı hakkında Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin izinsiz kaydedilmesi, suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçlarını işlediği sabit olmadığından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(e) maddesi uyarınca beraatine
karar verildiği, anılan kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2023 tarih ve E: 2022/546, K:2023/356 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu durumda, davacının meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemin sebep unsurunu oluşturan ve anılan işleme esas alınan isnat edilen eylemlerin disiplin hukuku yönünden cezalandırılmasını gerektirecek her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut delil olmadığından, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69/son hükmü uyarınca meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemlerin iptali gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI ...'IN DÜŞÜNCESİ: Dava; davacının 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası gereğince meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesi'nin kararına karşı yapılan yeniden inceleme başvurusunun reddine dair anılan Dairenin kararı ile bu karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin sayılı Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararının iptaline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalı İdarenin derdestlik itirazı yerinde görülmeyerek işin esası incelendi. 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun "Meslekten çıkarma cezası" başlıklı 69.maddesinin 1. fıkrasında "Meslekten çıkarma: Bir daha mesleğe alınmamak üzere göreve son verilmesidir." hükmü; anılan maddenin son fıkrasında da, "Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." hükümlerine yer verilmiştir.

Hâkimlik ve savcılık mesleğini ifa eden yargı mensuplarının, toplum nezdinde güvenilir ve saygın kişiler olması gerektiği, toplumun yargı kurumlarına, yargı kararlarına ve yargı mensuplarına saygı duymalarının sebebinin, yargının tarafsızlığı ve bağımsızlığı yanında yargı mensuplarının kişiliklerine olan saygı ve güvenden de kaynaklandığı, yargı görevini yerine getiren kişilerin, adaleti gerçekleştirdikleri kadar bunu görüntü olarak da sağlamalarının icap ettiği, yargı kurumlarının itibarı ve güvenilirliği, hâkimlik ve savcılık mesleğini icra eden yargı mensuplarının kamuoyu nezdindeki itibarı ve saygınlığı ile doğru orantılı olduğu, hâkimlik ve savcılık mesleğinin şeref ve onurunu, nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte fiilleri işleyen hâkim ve savcıların meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmaları ile korunan hukuki değer, yargı kurumlarının ve yargı mensuplarının toplum nazarındaki saygınlıkları ve itibarları olduğu, bu mesleğin saygınlığı ve onuru hem yargı mensuplarının öncelikle kendi kişiliklerine yönelik özel saygınlığı ve hem de toplumun yargı kurumlarına ve yargı mensuplarına duyduğu genel güven ve saygınlığı ifade ettiği, Hukuk Devletinin, yargı kurumlarının ve yargı mensuplarının kamuoyundaki güven ve saygınlığını korumak ve buna aykırı her türlü tutum ve davranışları suç sayarak cezalandırmakla görevli ve sorumlu olduğu, bu nedenle, yasa koyucunun, yargı mesleğinin onur ve şerefini bozucu eylem ve davranışlarda bulunan yargı mensuplarını disiplin hukuku açısından, meslekten çıkarma cezası yaptırımına bağlamıştır.

Dosyanın incelenmesinden, davacının FETÖ/PYD örgütünün amaç ve gayesi doğrultusunda planlı ve sistematik biçimde bir organizasyonla hukuka aykırı eylemlerde bulunmaları nedeniyle mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görülen eylemleri sübut bulduğundan bahisle mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görülen eylemleri sübut bulduğundan bahisle 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69' uncu maddesinin son fıkrası gereğince meslekten çıkarma cezası ile cezalandırıldığı anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan davacının Hakimler ve Savcılar Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile 667 sayılı KHK'nın 3'üncü maddesinin (I) numaralı fıkrası kapsamında FETÖ örgütü ile iltisak ve irtibatlı olduğu sabit görüldüğünden meslekte kalmasının uygun olmadığı ve meslekten çıkarılmasına karar verildiği ve bu karara karşı açılan dava ve temyiz başvurularının reddedildiği, ceza davasında da aynı suçtan dolayı hüküm giydiği belirlenmiştir.

Dosyada mevcut bilgi ve belgeler ile davacının FETÖ/PDY terör örgütü ile iltisak ve irtibatlı olduğu değerlendirilerek meslekten çıkarılmasına ilişkin kararı birlikte incelendiğinde, olayın tarihi, gelişim şekli gözönüne alındığında yargı yetkisini FETÖ/PDY terör örgütü ile ilişkisi kapsamında görev gereklerine aykırı hareket eden ve "mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte" eylemler gerçekleştirdiğinin sabit olduğu kabul edilerek 2802 sayılı Kanunun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca verilen meslekten çıkarma cezasında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Beşinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE:
MADDİ OLAY

Davacının İstanbul hâkimi olarak görev yaptığı dönemde; İstanbul TMK 10. madde ile görevli Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/762 sayılı Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) Terör Örgütü kurdukları ve örgüte üye oldukları bahanesiyle yürütülen soruşturma sırasında, TCK’ nın 328. maddesinde belirtilen “Siyasal ve Askeri Casusluk”, TCK’ nın 314/1, 2 ve 312/1. maddelerinde düzenlenmiş “Silahlı Terör Örgütü Kurma veya Yönetme, Silahlı Örgüte Üye Olma” ve “Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme” olmak üzere bazı suçları işledikleri iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/41637 sayılı evrakında haklarında soruşturma yürütülen, 2015/39902 esas, 2015/3278 sayılı iddianameyle de 23/10/2015 tarihinde dava açılan kolluk amir ve memurları ile sivil kişi konumundaki şüphelilerle fikir ve eylem birliği içerisinde, planlı ve sistematik bir şekilde yürütülen bir organizasyonun parçası olarak hareket ederek mesleğin şeref ve onurunu bozan veya mesleğe olan genel saygı ve güveni gideren nitelikte eylemlerde bulundukları iddialarıyla disiplin soruşturması başlatılmıştır.

Disiplin soruşturması sonucunda düzenlenen 27/02/2018 tarihli soruşturma raporu ile davacının soruşturmaya konu fiilleri nedeniyle meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılması teklif edilmiş, anılan disiplin soruşturma raporunu değerlendiren Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararında; "... K. Y. tarafından, eşi H. A. Y.'ye ait olduğu iddiasıyla kollukta vermiş olduğu bir kısım belge ve dijital eşya ile ilgili yeterli araştırma yaptırılmaksızın, ifadelerde silahlı terör örgütüne işaret eden, cebir ve şiddet kullanılarak; baskı, korkutma, yıldırma, sindirme veya tehdit yöntemlerinin varlığına, örgüt adına birlikte veya tek başına, nerede ve ne şekilde bir eylem gerçekleştirildiği veya gerçekleştirileceğine dair deliller, herhangi bir suç ve suç unsurunu çağrıştıracak maddi vakıalar ortaya konulmaksızın, iddiaların, CMK’ nın 135 ve 140. maddelerinde düzenlenmiş telekomünikasyon yoluyla iletişimin denetlenmesi ve teknik araçlarla izleme tedbirlerinin uygulanmasına imkân veren Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) Terör Örgütüne üye olmak, örgüt adına eylem ve faaliyetlerde bulunmak şeklinde vasıflandırarak başlattığı 3 yıldan fazla süredir derdest bulunan, siyasetçi, bürokrat, gazeteci, iş adamı, akademisyen gibi toplumun farklı kesimlerinde yer alan kişilerin iletişimlerinin tespiti ve kayda alınmasına, birçok kimsenin teknik araçlarla izlenmesine, suç tarihine kıyasla eski yıllara uzanan HTS raporlarının teminine, önceki tedbir kararına nazaran kesintinin gerçekleşmesine rağmen tekrar tekrar uzatma kararlarının verilmesine, sadece gerçek kişiler hakkında uygulanabilecek bir tedbir olmasına rağmen dernek, vakıf, şirket gibi kuruluşlarla belli adreslerin teknik araçlarla izlenmesine kadar uzanan, özellikle Başbakanlık, Bakanlıklar ve MİT gibi kritik yerlerde görevli bürokratların hedef şahıs yapılmak suretiyle kendilerinin ve iletişim araçlarını kullanan Başbakan, bakanlar, eski ve hâlen görevdeki milletvekilleri ile MİT Müsteşarı gibi devletin en üst yetkililerinin, ülke yönetimine ilişkin soruşturma konusuyla neden sonuç ilişkisi kurulamayan, gizli kalması gereken iletişimlerinin dinlenmesi ve kayda alınmasına zemin hazırlandığı, 2011/762 sayılı soruşturma evrakında; kolluktan gelen talep yazılarında haklı ve ikna edici bilgi ve belgeler sunulamadığı halde, muhatapların silahlı terör örgütüyle bağlantıları ilişkilendirilmeksizin, başka surette delil elde etme imkânının bulunup bulunmadığı yeterince irdelenmeksizin soyut delillere dayanılarak, talebe konu soruşturmanın tam olarak aydınlatılabilmesi, şüphelilerin tespiti ile suç delillerinin eksiksiz toplanabilmesi, grubun hiyerarşik yapısının deşifre edilerek faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, şüphelilerin suç delilleri ile birlikte yakalanabilmesi için başka türlü delil elde etme imkânın olmadığı ve suç işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunduğu şeklindeki matbulaştırılan gerekçelerle; bununla birlikte, bazen önceki tedbir kararına kıyasla kesintinin gerçekleştiği nazara alınmaksızın, bazen de tedbirin kimin hakkında talep edildiği açıklanmaksızın, (...) bu meyanda, İstanbul Hâkimi Metin Özçelik'in 2011/762’de sayılı soruşturma dosyasında 3 kez İletişimin tespiti veya uzatılmasına ya da fiziki takibe karar verdiği

1) CMK 250. madde ile görevli İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi Hâkimliğinin 01/08/2011 tarih ve 2011/2361 teknik takip sayılı, şüpheliler H. A., K. T., İ. K., K. Ö., G. Ş., H. B., K. A., E. G., C.Y. A. ve S. Ç.’ nin kullanmış oldukları telefon numaralarının ve e- posta adreslerinin iletişimlerinin 1. kez 3 ay süreyle tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına,

2) CMK 250. madde ile görevli İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi Hâkimliğinin 01/08/2011 tarih ve 2011/2357 teknik takip sayılı, şüpheliler M. E., B. E. ve E. B.’nin kullanmış oldukları bildirilen yeni telefon numaralarının ve e-posta adreslerinin iletişimlerinin ilk tedbir kararının bitiş tarihi olan 08/10/2011 tarihine kadar tespiti, dinlenmesi ve kayda alınmasına,

3) CMK 250. madde ile görevli 11. Ağır Ceza Mahkemesi Hâkimliğinin 01/08/2011 tarih ve 2011/2356 teknik takip sayılı, şüpheli O. A.’nın kullanmış olduğu bildirilen yeni e-posta adresinin iletişiminin ilk tedbir kararının bitiş tarihi olan 27/10/2011 tarihine kadar tespiti ve kayda alınmasına, dair kararlar verdiği... somut olayın, kolluk ayağında başlayan kurgusal süreç ve aşaması ile birlikte adliyede yürüyen işlemler zincirinde; bir dinleme halkası olmadan diğerine geçilemediğinden, bir kez tedbir talebinde bulunulmuş veya bir kez karar verilmiş olsa dahi, yukarıda anlatılan şekilde örgüt amaç ve gayesi doğrultusunda yapılmış olduğundan, bu zincirdeki bir davranışın, hâkim ve savcılık mesleğinin, örgüt yararına araç olarak kullanıldığı anlamına geldiği, 2802 Sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu’nun 69. maddesinin son fıkrasında "Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." hükmüne yer verildiği, ilgililerin yargı etik kurallarına uygun düşmeyen davranışları ile adalete olan güveni sarstıkları, hukuk zemininde kalmayan eylemleri ile adalet ülküsü dışında hareket ettikleri, adalet duygusu gözetmeden, FETÖ/PDY terör örgütünün amaç ve gayesi doğrultusunda amaçlar güderek yürüttükleri soruşturmalar ve aldıkları kararlar ile, yargısal yetkilerini, karşıt gördüklerini yok etme amacıyla kullandıkları, bu durumun, toplumsal barış, huzur ve güveni olumsuz etkilediği, yargıya duyulan güven ve saygınlığı ortadan kaldırdığı, adı geçenlerin söz konusu eylem ve davranışlarının mesleğin şeref ve onuru ile memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olduğu, dijital KHK ihraç dosyaları, dosya inceleme tutanağı, iddianame ve takipsizlik kararları, yukarıda gösterilen deliller ve tüm dosya mündericatından anlaşıldığı" belirtilerek davacının 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası gereğince meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Davacı tarafından, meslekten çıkarma cezasına yönelik yeniden inceleme talebi Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesi'nin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararı ile reddedilmiştir.

Davacının bu karara karşı yaptığı itiraz başvurusu da Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu'nun 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararı ile reddedilmiştir. Bakılan dava, davacının 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun 69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu ikinci Dairesi'nin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararının, bu karşı yapılan yeniden inceleme başvurusunun reddine dair anılan Dairenin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararının ve bu karşı yapılan itirazın reddine ilişkin 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulu kararının hukuka aykırı olduğu iddialarıyla açılmıştır.

Diğer taraftan, davacının, Hakimler ve Savcılar Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve 2016/426 sayılı kararı ile 667 sayılı KHK'nın 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu gerekçesiyle meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına karar verilmiş ve bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebi de aynı Kurul tarafından 29/11/2016 tarih ve 2016/434 sayılı kararla reddedilmiştir. Davacı tarafından, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin söz konusu kararların iptali istemiyle açılan davanın Dairemizin 14/04/2022 tarihli ve E:2017/2325, K:2022/2209 sayılı kararı ile; "...davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği..." gerekçesiyle reddedildiği ve anılan kararın temyiz incelemesi sonucunda Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 05/04/2023 tarihli ve E:2022/3843, K:2023/694 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Davacının silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 24/04/2017 tarih ve E:2015/3, K.2017/3 sayılı kararı ile mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın temyiz incelemesinde onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Öte yandan davacının, dava konusu işlemlerde esas alınan eylemlerine ilişkin Yargıtay 16. Ceza Dairesinin (ilk derece) E:2016/2, sayılı dosyasında yapılan yargılama sonucunda, 30/06/2021 tarih ve K:2021/1 sayılı kararı ile, davacı hakkında, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs suçunun unsurları oluşmadığından atılı suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin zincirleme şekilde izinsiz kaydedilmesi, suç uydurmak, suç delillerini gizleme, yok etme veya
değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçlarını işlediğine dair delil elde edilemediğinden Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatine karar verildiği, anılan kararın Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2023 tarih ve E:2022/546, K: 2023/356 sayılı kararı ile onanarak kesinleştiği görülmüştür.

Ayrıca, davacı hakkında siyasi ve askeri maksatla casusluk ve devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri açıklamak suçundan açılan kamu davasının Yargıtay 16. Ceza dairesinin (ilk derece sıfatıyla) E:2016/2 sayılı dosyadan ayrılarak yargılamasının dairelerinin ayrı bir esasına kaydedilmesine karar verildiği ve Yargıtay 3. Ceza Dairesinin (İlk Derece Mahkemesi sıfatıyla) 2021/17 esas sayılı dosyasında siyasal ve askeri casusluk ve devletin güvenliği veya iç veya dış siyasal yararları bakımından gizli kalması gereken belgeleri açıklamak suçlarından yargılamasının yapıldığı, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20/02/2025 tarih ve E:2021/17, K:2025/2 sayılı kararı ile davacının anılan suçları işlediği sabit olmadığından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(e) maddesi uyarınca beraatine karar verildiği görülmüştür.

İLGİLİ MEVZUAT

2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun "Disiplin Cezaları" başlıklı 62. maddesinde, hâkim ve savcılara, sıfat ve görevleri gereklerine uymayan hal ve hareketlerinin tespit edilmesi üzerine durumun niteliğine ve ağırlık derecesine göre Hâkimler ve Savcılar Kurulunca, uyarma, aylıktan kesme, kınama, kademe ilerlemesini durdurma, derece yükselmesini durdurma, yer değiştirme ve meslekten çıkarma cezalarından birinin verileceği düzenlenmiştir.

Anılan Kanun'un "Meslekten Çıkarma Cezası" başlıklı 69. maddesinin 1. fıkrasında; "Meslekten çıkarma: Bir daha mesleğe alınmamak üzere göreve son verilmesidir." şeklinde tanımlanmış, son fıkrasında da; "Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." hükmüne yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Disiplin cezaları, kamu hizmetinin gereği gibi yürütülmesi bakımından kamu görevlilerinin mevzuat uyarınca yerine getirmek zorunda oldukları ödev ve sorumlulukları ifa etmemeleri veya mevzuatta yasaklanan fiillerde bulunmaları durumunda uygulanan yaptırımlar olup, kamu görevlilerinin özlük hakları üzerinde doğrudan ve önemli sonuçlar doğurmaları sebebiyle subjektif ve bireysel etkileri bulunduğu gibi, kamu görevinin gereği gibi sürdürülmesi ve kamu düzeninin sağlanması bakımından objektif ve kamusal öneme de sahiptirler.

Bu tür eylemlerde bulunduğu iddia edilen kamu görevlilerinin disiplin cezası ile cezalandırılabilmeleri için cezayı gerektiren tutum ya da davranışın ilgilisi tarafından
işlenilmiş olduğunun kesin ve şüpheye yer bırakmayacak şekilde saptanması, haklarında açılacak disiplin soruşturmasında disiplin cezasına neden olan maddi vakıanın ve dolayısıyla suçun sabit olup olmadığı hususunun tespit edilmesi ile mümkündür.

Uyuşmazlıkta, olay tarihinde İstanbul hakimi olarak görev yaptığı döneme ilişkin olarak, İstanbul TMK 10. madde ile görevli Cumhuriyet Başsavcılığının 2011/762 sayılı Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) Terör Örgütü kurdukları ve örgüte üye oldukları bahanesiyle yürütülen soruşturma sırasında, TCK’nın 328. maddesinde belirtilen “Siyasal ve Askeri Casusluk”, TCK’ nın 314/1, 2 ve 312/1. maddelerinde düzenlenmiş “Silahlı Terör Örgütü Kurma veya Yönetme, Silahlı Örgüte Üye Olma” ve “Türkiye Cumhuriyeti Hükümetini Ortadan Kaldırmaya veya Görevini Yapmasını Engellemeye Teşebbüs Etme” olmak üzere bazı suçları işledikleri iddiasıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/41637 sayılı evrakında haklarında soruşturma yürütülen, 2015/39902 esas, 2015/3278 sayılı iddianameyle de 23/10/2015 tarihinde dava açılan kolluk amir ve memurları ile sivil kişi konumundaki şüphelilerle fikir ve eylem birliği içerisinde, planlı ve sistematik bir şekilde yürütülen bir organizasyonun parçası olarak hareket edildiği iddiasıyla başlatılan soruşturma sonucunda hazırlanan 27/02/2018 tarihli soruşturma raporunda; aralarında davacının da bulunduğu ilgililerin; silahlı terör örgütü faaliyetine ilişkin bir delil olmamasına rağmen bu yöndeki vasıflandırmaya bağlı kalarak, Kolluk ve Cumhuriyet Başsavcılığından gelen talep yazılarında haklı ve ikna edici bilgi ve belgeler sunulamadığı halde, muhatapların silahlı terör örgütüyle bağlantıları ilişkilendirilmeksizin, başka surette delil elde etme imkanının bulunup bulunmadığı yeterince irdelenmeksizin soyut delillere dayanılarak, talebe konu soruşturmanın tam olarak aydınlatılabilmesi, şüphelilerin tespiti ile suç delillerinin eksiksiz toplanabilmesi, grubun hiyerarşik yapısının deşifre edilerek faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, şüphelilerin suç delilleri ile birlikte yakalanabilmesi için başka türlü delil elde etme imkanın olmadığı ve suç işlendiğine dair kuvvetli şüphe sebeplerinin bulunduğu şeklindeki matbulaştırılan gerekçelerle; bu meyanda davacının 2011/762’de sayılı soruşturma dosyasında 3 kez İletişimin tespiti veya uzatılmasına ya da fiziki takibe karar verdiği,

diğer taraftan davacı ve diğer ilgililer hakkında Hakimler ve Savcılar Kurulu 2. Dairesinin soruşturma ve kovuşturma izni ve Hakimler ve Savcılar Kurul Başkanının oluru ile başlatılan soruşturma sonucunda Bakırköy Cumhuriyet Başsavcılığı HSYK Soruşturma Bürosunun 31/03/2016 tarih ve 2015/3 soruşturma, 2016/1 Esas, 2016/1 iddianame numarasıyla düzenlemiş olduğu iddianameyi inceleyen Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesi 19/07/2016 tarih, E:2016/94, E:2016/198 Karar sayılı son soruşturmanın açılması kararıyla, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya teşebbüs, suç uydurmak, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin zincirleme şekilde izinsiz kaydedilmesi, suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak suçlarından yapılan yargılama neticesinde Yargıtay 16. Ceza dairesinin (ilk derece sıfatıyla) 30/06/2021 tarih ve E:2016/2 K:2021/1 sayılı kararında özetle; suç tarihi ve öncesinde CMK 250. maddesiyle görevli İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanı olarak görev yapan davacı sanığın 2011/762 nolu soruşturma dosyasında haklı ve ikna edici belgeler sunulmadığı halde katılan ve mağdurları silahlı terör örgütü ile ilişkilendirerek yapılan talepler üzerine nöbetçi hakim olarak görev yaptığı tarihlerde 3 kez iletişimin tespiti, kayda alınmasına ve teknik araçlarla izlenmesine karar verdiği ve Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Daire Başkanlığının 30.05.2015 tarihli ve 45599763.56586 sayılı yazısında sanığın paralel devlet yapılanması kapsamında örgütlü bir şekilde hareket ettiğine ve örgütle bağlantılı olduğuna dair iz ve emarelerin bulunduğuna dair yazıya dayanılarak FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olduğu ve atılı diğer suçları işlediği iddia edildiği, davacının üzerine atılı Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya teşebbüs etme, resmi belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanmak, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin izinsiz şekilde kaydedilmesi, suç delillerini gizlemek, suç uydurma suçlarını işlediğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığından ayrı ayrı beraatine karar verildiği, davacı sanığın FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyesi olup olmadığı hususuna ilişkin olarak; MİT Başkanlığı, Emniyet Genel Müdürlüğü KOM Daire Başkanlığı ve HSYK Genel Sekreterliğine yazılan müzekkerelere verilen cevapta, sanığın ByLock kullandığı, tespit değerlendirme tutanağının geldiği, 126643 ID numarası olduğu, ayrıca dosyada etkin pişmanlıkta bulunan D. A. G.'nin beyanında; İstanbul Özel Yetkili Ağır Ceza Mahkemesine atandığında, sohbet imamı C. G.'ye bizden iyi bir hakim var mı diye sorduğunda, sanık Metin Özçelik'i söylediğini, böylece
sanığın örgüt üyesi olduğunu anladığını belirttiği, ayrıca yine etkin pişmanlıkta bulunan M. H.'nin sanığın örgüt üyesi olduğunu belirttiği ve örgütün A takımından olduğunu söylediği, tanık Ç. S.'nin de sanığı 26. dönem hakim adayları albümünden teşhis ederek, üniversite yıllarında İzmir'de cemaat toplantılarından tanıdığını belirttiği, yine tanık A. Ş.'nin de 2011 yılına kadar örgütte kaldıktan sonra ayrıldığını, sanık Metin'i fakülteden arkadaşı olması nedeniyle örgüt üyesi olduğunu belirttiği, toplanan tüm bu delillerden sanığın FETÖ/PDY terör örgütü üyesi olduğu anlaşılmışsa da, sanık Dairelerinin 2015/3 esas 2017/3 karar sayılı dosyasında FETÖ/PDY terör örügtü üyeliğinden cezalandırılmış olduğundan, bu dosyadaki suç tarihinin ve suç delillerinin önceki dosya ile aynı olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında FETÖPDY terör örgütü üyeliğinden açılan kamu davasının kesin hüküm nedeniyle reddine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/06/2023 tarih ve E:2022/546, K: 2023/356 sayılı kararında özetle; Kamuoyunda Selam Tevhid soruşturması olarak bilinen dosyada talepleri bulunan Cumhuriyet savcısı ve kararları bulunan hakimler hakkında yapılan inceleme ve soruşturmada dosya sanıklarının FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensubu olduklarına ilişkin iz ve emarelerin bulunduğuna yönelik Emniyet Genel Müdürlüğü Terörle Mücadele Daire Başkanlığınca gönderilen 28/11/2015 ve 30/05/2015 tarihli cevabî yazıları da gözetilerek kamu davası açıldığı ve sanıkların silahlı terör örgütüne üye olma suçunun yanında iletişimin tespiti karar ve talepleri uyarınca atılı suçlar nedeniyle cezalandırılmaları talep edilmiş ise de; cezalandırılması talep edilen sanıklar dışında başkaca hakim ve savcıların da benzer mahiyette kararlarının bulunması, sanıkların kastları şüphe oluşturmakla birlikte cezalandırılmaları için yeterli kanaati oluşturmaması, dinlemelerin bizzat yapılmaması, dosya kapsamında tapelerin bulunmaması, İstanbul Emniyet Müdürlüğü Bilgi Teknolojileri Şube Müdürlüğünün 06/04/2015 tarihli ve 20150331095011557611 sayılı yazısında dinleme işleminin kişilerin özel hayatına yaptığı etki ve mevzuat hükümleri göz önünde bulundurulduğunda, dinleme işlemlerinin Teknik Büro Amirliği dışında hiçbir yerde yapılmaması yönünde yasal zorunluluk bulunmasına rağmen bir tanesi Amerika Birleşik Devletleri'nde olmak üzere birçok farklı yerden dinleme işleminin gerçekleştirilmesi, İstanbul 1 No'lu TMK Hâkimliğinin 10/02/2014 tarihli ve 2014/167 talimat numaralı kararına istinaden görevlendirilen adli bilişim uzmanları tarafından HP Marka DL580G7 model sunucunun (server) alınan imajı üzerinden 25/02/2014 tarihinde sunucu (server) içerisindeki veriler hakkında tanzim edilen rapor içeriğine göre, TibNET programı kullanıcılarının yapmış olduğu işlemlerin log kayıtlarına ait verilerin tablo içerisinde yer aldığı ancak programın kullanılmaya başlandığı tarihten itibaren kesintisiz olarak bulunması gereken log kayıtlarının 22/01/2014 tarihinde saat 03.14 itibarıyla ile başladığının ve bu tarihten önceki log kayıtlarının sunucularda (server) bulunmaması, sanıkların talep ve karar dışında atılı suçlara ilişkin olarak özellikle suç tarihinde Cumhuriyet savcısı olan sanıkların kolluk güçlerinin sunduğu maddi delillere istinaden iletişimin tespiti, kayda alınması ve teknik takip yapılması yönünde talepte bulunmaları, suç tarihinde hakim olan ve bu yönde karar veren sanıkların iletişimin tespiti sırasında kimin kim ile konuştuğuna ve hangi konuşmaların TAPE hâline getirildiğine dair bilgilerinin olmaması hususları hep birlikte değerlendirilerek, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca, gerçekleşme şekli şüpheli veya tam olarak aydınlatılamamış olaylar ve iddialar sanığın aleyhine yorumlanarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı, yüksek de olsa bir ihtimale dayanılarak sanığı cezalandırmak, ceza muhakemesinin en önemli amacı olan gerçeğe ulaşmadan hüküm vermek anlamına geleceği belirtilerek sanık Metin Özçelik, hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal etme ve kişisel verilerin izinsiz kaydedilmesi, resmî belgede sahtecilik, görevi kötüye kullanma, suç uydurma, suç delillerini, gizleme, yok etme veya değiştirme suçları yönünden verilen beraat kararlarının onanmasına karar verildiği görülmüştür.

Ayrıca, dava konusu işlemlere esas alınan eylemler nedeniyle Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme, Devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri casusluk maksadıyla açıklama suçlarından yapılan ceza yargılamasında Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 20/02/2025 tarih ve E:2021/17, K:2025/2 sayılı kararında "...Bahse konu soruşturma dosyalarının 2010 ve 2011 yıllarında açıldıkları, Emniyet Genel Müdürlüğünün 26/05/2017 tarihli bilgi notunda da; Kudüs Ordusu (Selam Tevhid) örgütünün yargı kararlarıyla terör örgütü olarak kabul edildiği, 1990'lı yıllarda yaşanan pek çok sansasyonel cinayet olayına adının karıştığının belirtildiği, bu nedenle soruşturmalar kapsamında görev alan hakim ve savcıların bir terör örgütü hakkında dinleme ve teknik takip kararları verdiklerini nitelendirerek bu şekilde kararlara imza atmış olabileceklerinin Dairemizce değerlendirildiği, söz konusu soruşturma dosyalarını şekillendiren, dinleme ve teknik takip kararı alınacak kişilerle ilgili talep yazılarını hazırlayan ve bu dinleme ve teknik takip kararlarını icra eden İstanbul İl Emniyet Müdürlüğü kadrosunda görevli emniyet personeli olan sanıklar hakkındaki dava dosyasında (Dairemizin 2022/39808 temyiz esas numarasına kayıtlı) yapılan inceleme sonucunda; soruşturmayı yapan kolluk birimlerince söz konusu dinleme, tespit ve takiplerde usul hükümlerine aykırı olarak tedbire konu kişilerin genellikle kimlik bilgilerine yer verilmediği, bazen soyadı yazılmaksızın sadece ismin, bazen pasaport numarasının yazıldığı, kimi zaman da dinlenecek kişilerin x,y,z şeklinde ifade edildiğinin görüldüğü, söz konusu kolluk personelinin eylemi TCK'nın 328 inci maddesi kapsamında kalsa da bu kolluk görevlileriyle dosyamız sanıkları arasında herhangi bir bağlantı tespit edilemediği, kolluk görevlilerinin dinlenilecek ya da takip edilecek kişi ve yerleri belirledikten sonra bu kapsamda talepler hazırlayıp, dosyalarda görev alan hakim ve savcılardan Selam Tevhid terör örgütünün faaliyetlerinin deşifre edilmesine yönelik çalışmalar kapsamında bu taleplere yönelik kararları aldıklarının Dairemizce değerlendirildiği, dosyamız sanıklarının kolluk görevlileriyle işbirliği içinde bu kararlara imza attıklarına dair her türlü şüpheden uzak, kesin kanıya varılamadığı, etkin pişmanlık kapsamında beyanlarda bulunan sanık D. A. G.'nin anlatımlarının da bu durumu doğruladığı, yine dosya kapsamında sanıkların FETÖ/PDY silahlı terör örgütünün talimatıyla söz konusu soruşturmada görev alıp kararlara imza attıklarına dair de herhangi bir delil, bilgi, belge ve beyan tespit edilemediği, ilgili soruşturma dosyalarında görev aldıkları halde haklarında herhangi bir dava açılmayan ve görevlerine halen devam eden hakim ve Cumhuriyet savcıları ile haklarında FETÖ/PDY silahlı terör örgütü üyeliği suçundan dava açıldığı halde beraat kararları alan ve bu kararları kesinleşen sanık hakim ve Cumhuriyet savcılarının da bu durumu doğruladıkları anlaşılmakla; sanıkların üzerlerine atılı Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal veya askeri casusluk amacıyla temin etme (TCK 328. Md.) ve Devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri casusluk maksadıyla açıklama (TCK 330. md.) suçlarını işlediklerine ilişkin her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle, yüklenen suçların sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmadığı..." gerekçesiyle CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca davacının beraatine karar verildiği görülmüştür.

Bu itibarla; ceza kovuşturması neticesinde disiplin soruşturmasına esas eylemleri nedeniyle, Türkiye Cumhuriyeti Hükumetini ortadan kaldırmaya veya görevlerini yapmasını kısmen veya tamamen engellemeye teşebbüs suçunun unsurları oluşmadığından atılı suçtan CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, suç uydurmak, özel hayatın gizliliğini ihlal etmek, kişisel verilerin zincirleme şekilde izinsiz kaydedilmesi, suç delillerini gizleme, yok etme veya değiştirme, zincirleme şekilde resmi belgede sahtecilik, zincirleme şekilde görevi kötüye kullanmak, Devletin gizli kalması gereken bilgilerini siyasal ve askeri casusluk amacıyla temin etme, Devletin güvenliğine ilişkin gizli kalması gereken bilgileri casusluk maksadıyla açıklama suçlarından Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun 223/2-(e) maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilen ve anılan beraat kararlarının Yargıtay incelemesi sonucunda onararak kesinleşen davacının, yalnızca FETÖ ile irtibatı veya iltisakı nedeniyle meslekten çıkarılması hususunun, nöbetçi hakim olarak FETÖ/PDY'nin amacı doğrultusunda hareket ederek karar verdiğini ortaya koymakta yeterli olamayacağı, FETÖ kumpası olduğu konusunda şüphe bulunmayan soruşturmaya konu dosyalarda arzulanan kararların alınması için talep yazılarını hazırlayan Jandarma İstihbarat Personeli ile birlikte fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğine yönelik davalı idare tarafından somut bir tespit sunulmadığı, bir başka ifadeyle Hakim olarak görev yapan davacının yargısal görev ve takdir yetkisini kullanırken yanılma ihtimalinin de bulunduğu, sahip olduğu yargısal takdir hakkının sınırlarını aşarak örgütsel amaçlarla hareket ettiğini ortaya koyabilecek somut bir tespit, tanık beyanı ya da başkaca bir bilgi ve belgenin dava dosyasında bulunmadığı gibi davalı idarece de dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, davacıya isnat edilen eylemlerin sübuta ermediği ve bu haliyle davacının meslekten çıkarma cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka uygunluk bulunmadığı sonuç ve kanaatine varılmıştır.

KARAR SONUCU:

Açıklanan nedenlerle;

1. Hakimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926 sayılı kararı ile bu karşı yapılan yeniden inceleme talebinin reddine dair aynı Dairenin 29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararının ve bu karara yönelik itirazının reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 27/09/2023 tarih ve E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararının davacıya ilişkin kısmının İPTALİNE,

2. Davacının adli yardım isteminin kabul edilmiş olması nedeniyle davanın açılışı sırasında tahsil edilemeyen ve bakılan dava iptal kararı ile sonuçlandığından, ayrıntısı aşağıda gösterilen toplam 1.787,25-TL yargılama giderinin davalı idareden alınmasını temin amacıyla müzekkere yazılmasına,

3. Bu kararın tebliğ tarihini izleyen 30 (otuz) gün içerisinde Danıştay İdari Dava Daireleri Kuruluna temyiz yolu açık olmak üzere, 24/12/2025 tarihinde, oyçokluğuyla karar verildi.

Başkan Üye Üye Üye Üye

( X ) K A R Ş I O Y :
I- DAVANIN KONUSU-MADDİ OLAY

Dava, üç yıldan fazla süredir derdest bulunan bir adli soruşturma kapsamında, sözde
Selam Tevhid (Kudüs Ordusu) Terör Örgütüne üye olmak, örgüt adına eylem ve
faaliyetlerde bulunmak şeklinde vasıflandırarak başlatılan siyasetçi, bürokrat, gazeteci, iş
adamı, akademisyen gibi toplumun çok geniş ve farklı kesimlerinin dahil edilerek yürütülen
ve Türkiye Cumhuriyeti Başbakanı, Bakanlar, Milletvekilleri ve MİT Müsteşarı gibi üst düzey
devlet yöneticilerinin de iletişimlerinin tespiti ve kayda alınmasına karar verilen dosya
kapsamında davacı Metin Özçelik'in, İstanbul Hakimi olarak görev yaptığı dönemde usulsuz
bir şekilde 3 kez iletişimin tespiti, kayda alınması ve uzatılmasına ya da fiziki takibe karar
verdiği, planlı ve sistematik bir organizasyonun parçası olarak gerçekleştirildiği bu
eylemlerinin hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve
itibarını bozacak nitelikte olduğu gerekçesiyle, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun
69. maddesinin son fıkrası uyarınca meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin
Hâkimler ve Savcılar Kurulu İkinci Dairesinin 17/10/2019 tarih ve E:2015/184, K:2019/926
sayılı kararı, bu karara karşı yapılan yeniden incelenme talebinin reddine dair aynı Dairenin
29/11/2022 tarih ve E:2015/184, K:2022/2001 sayılı kararı, bu karara yönelik itirazının
reddine ilişkin Hakimler ve Savcılar Kurulu Genel Kurulunun 27/09/2023 tarih ve
E:2015/184, K:2023/1398 sayılı kararının iptaline karar verilmesi istemiyle dava açılmıştır.

II- İLGİLİ MEVZUAT

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın Haberleşme hürriyeti başlığını taşıyan 22.
maddesinde;
“Herkes, haberleşme hürriyetine sahiptir. Haberleşmenin gizliliği esastır.
Millî güvenlik, kamu düzeni, suç işlenmesinin önlenmesi, genel sağlık ve genel ahlâkın
korunması veya başkalarının hak ve özgürlüklerinin korunması sebeplerinden biri veya
birkaçına bağlı olarak usulüne göre verilmiş hâkim kararı olmadıkça; yine bu sebeplere bağlı
olarak gecikmesinde sakınca bulunan hallerde de kanunla yetkili kılınmış merciin yazılı emri
bulunmadıkça; haberleşme engellenemez ve gizliliğine dokunulamaz. Yetkili merciin kararı
yirmidört saat içinde görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını kırksekiz saat içinde
açıklar; aksi halde, karar kendiliğinden kalkar.
İstisnaların uygulanacağı kamu kurum ve kuruluşları kanunda belirtilir.” hükümlerine yer
verilmiştir.

2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanunu'nun Yetkiler
başlığını taşıyan 6. maddesinde;
“...(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/3 md.) Bu Kanunun 4 üncü maddesinde sayılan görevlerin
yerine getirilmesi amacıyla Anayasanın 2 nci maddesinde belirtilen temel niteliklere ve
demokratik hukuk devletine yönelik ciddi bir tehlikenin varlığı halinde Devlet güvenliğinin
sağlanması, casusluk faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, Devlet sırrının ifşasının tespiti ve
terörist faaliyetlerin önlenmesine ilişkin olarak, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca
bulunan hallerde Teşkilat Başkanı veya yardımcısının yazılı emriyle telekomünikasyon
yoluyla yapılan iletişim tespit edilebilir, dinlenebilir, sinyal bilgileri değerlendirilebilir, kayda
alınabilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde verilen yazılı emir, yirmidört saat içinde
yetkili ve görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını en geç yirmidört saat içinde verir.
Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir derhal kaldırılır.
Bu halde dinlemenin içeriğine ilişkin kayıtlar en geç on gün içinde yok edilir; durum bir
tutanakla tespit olunur ve bu tutanak denetimde ibraz edilmek üzere muhafaza edilir. Bu
işlemler, MİT tarafından kurulan merkez veya 4.7.1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve
Selahiyet Kanununun ek 7 nci maddesinin onuncu fıkrası hükmüne göre kurulan merkez
tarafından yürütülür. (Değişik son cümle: 4/5/2007-5651/12 md.) 4/12/2004 tarihli ve 5271
sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 135 inci maddesinin altıncı fıkrasının (a) bendinin (14)
numaralı alt bendi kapsamında yapılacak dinlemeler de bu merkezler üzerinden yapılır.
(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/3 md.; Değişik üçüncü fıkra: 17/4/2014-6532/3 md.) Yetkili ve
görevli hâkim, Ankara ağır ceza mahkemesinin üyesidir.
(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/3 md.) Kararda ve yazılı emirde, hakkında tedbir uygulanacak
kişinin kimliği, iletişim aracının türü, kullandığı telefon numaraları veya iletişim bağlantısını
tespite imkân veren kodundan belirlenebilenler ile tedbirin türü, kapsamı ve süresi ile tedbire
başvurulmasını gerektiren nedenler belirtilir. Kararlar, en fazla üç ay için verilebilir; bu süre
aynı usûlle üçer ayı geçmeyecek şekilde en fazla üç defa uzatılabilir. Ancak, casusluk
faaliyetlerinin tespiti ve terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde devam eden tehlikelere ilişkin
olarak gerekli görülmesi halinde, hâkim üç aydan fazla olmamak üzere sürenin müteaddit
defalar uzatılmasına karar verebilir...” hükümlerine yer verilmiştir.
2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun Ek 7. maddesinde;
“Polis, Devletin ülkesi ve milletiyle bölünmez bütünlüğüne, Anayasa düzenine ve genel
güvenliğine dair önleyici ve koruyucu tedbirleri almak, emniyet ve asayişi sağlamak üzere,
ülke seviyesinde ve sanal ortamda istihbarat faaliyetlerinde bulunur, bu amaçla bilgi toplar,
değerlendirir, yetkili mercilere veya kullanma alanına ulaştırır. Devletin diğer istihbarat
kuruluşlarıyla işbirliği yapar.

(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/1 md.) Birinci fıkrada belirtilen görevlerin yerine getirilmesine
yönelik olarak, 4.12.2004 tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun, casusluk
suçları hariç, 250 nci maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yazılı suçlar ile bilişim suçlarının işlenmesinin önlenmesi amacıyla hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Emniyet Genel Müdürünün, Emniyet Genel Müdürlüğü İstihbarat Dairesi
Başkanının veya bilişim suçlarıyla sınırlı olmak üzere bilişim suçları ile ilgili daire başkanının
yazılı emriyle, telekomünikasyon yoluyla yapılan iletişim veya internet bağlantı adresleriyle
internet kaynakları arasındaki veri trafiği ile iletilen veriler tespit edilebilir, dinlenebilir, sinyal
bilgileri değerlendirilebilir, kayda alınabilir. Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde verilen
yazılı emir, yirmidört saat içinde yetkili ve görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını
en geç kırk sekiz saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine karar
verilmesi halinde tedbir derhal kaldırılır. Bu halde dinlemenin içeriğine ilişkin kayıtlar en geç
on gün içinde yok edilir; durum bir tutanakla tespit olunur ve bu tutanak denetimde ibraz
edilmek üzere muhafaza edilir.

(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/1 md.; Değişik fıkra: 27/3/2015-6638/5 md.) Yetkili ve görevli
hâkim, Ankara ağır ceza mahkemesi üyesidir.

(Ek fıkra: 3/7/2005 – 5397/1 md.) Kararda ve yazılı emirde, hakkında tedbir uygulanacak
kişinin kimliği, iletişim aracının türü, kullandığı telefon numaraları, ilgili internet bağlantı
adresi veya bağlantıyı tesbite imkân veren kodundan belirlenebilenler ile tedbirin türü,
kapsamı ve süresi ile tedbire başvurulmasını gerektiren nedenler belirtilir. Kararlar, en fazla
üç ay için verilebilir; bu süre aynı usûlle üçer ayı geçmeyecek şekilde en fazla üç defa
uzatılabilir. Ancak, terör örgütünün faaliyeti çerçevesinde devam eden tehlikelere ilişkin
olarak gerekli görülmesi halinde, hâkim üç aydan fazla olmamak üzere sürenin müteaddit
defalar uzatılmasına karar verebilir...” hükümlerine yer verilmiştir.
2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu Ek 5. maddesinde;
“Jandarma, bu Kanunun 7 nci maddesinin (a) bendine ilişkin görevleri yerine getirirken
önleyici ve koruyucu tedbirleri almak üzere, sadece kendi sorumluluk alanında 4.12.2004
tarihli ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun, casusluk suçları hariç, 250 nci
maddesinin birinci fıkrasının (a), (b) ve (c) bentlerinde yazılı suçların işlenmesinin önlenmesi
amacıyla, hâkim kararı veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Jandarma Genel
Komutanı veya istihbarat başkanının yazılı emriyle, telekomünikasyon yoluyla yapılan
iletişimi tespit edebilir, dinleyebilir, sinyal bilgilerini değerlendirebilir, kayda alabilir.
Gecikmesinde sakınca bulunan hallerde verilen yazılı emir, yirmidört saat içinde yetkili ve
görevli hâkimin onayına sunulur. Hâkim, kararını en geç kırk sekiz saat içinde verir. Sürenin
dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi halinde tedbir derhal kaldırılır. Bu
halde dinlemenin içeriğine ilişkin kayıtlar en geç on gün içinde yok edilir; durum bir tutanakla
tespit olunur ve bu tutanak denetimde ibraz edilmek üzere muhafaza edilir. Bu işlemler,
4.7.1934 tarihli ve 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanununun ek 7 nci maddesinin
onuncu fıkrası hükmüne göre kurulan merkez tarafından yürütülür. 5271 sayılı Kanunun 135
inci maddesi kapsamında yapılacak dinlemeler de bu merkez üzerinden yapılır.[27]
(Değişik ikinci fıkra: 27/3/2015-6638/6 md.) Yetkili ve görevli hâkim, Ankara ağır ceza mahkemesi üyesidir.
Kararda ve yazılı emirde, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü,
kullandığı telefon numaraları veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodundan
belirlenebilenler ile tedbirin türü, kapsamı ve süresi ile tedbire başvurulmasını gerektiren
nedenler belirtilir. Kararlar, en fazla üç ay için verilebilir; bu süre aynı usûlle üçer ayı
geçmeyecek şekilde en fazla üç defa uzatılabilir. Ancak, terör örgütünün faaliyeti
çerçevesinde devam eden tehlikelere ilişkin olarak gerekli görülmesi halinde, hâkim üç
aydan fazla olmamak üzere sürenin müteaddit defalar uzatılmasına karar verebilir...”
hükümleri yer almaktadır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Telekomünikasyon Yoluyla Yapılan
İletişimin Denetlenmesi başlığındaki beşinci bölümünün İletişimin tespiti, dinlenmesi
ve kayda alınmasını düzenleyen 135. maddesinde;
“(Değişik: 21/2/2014–6526/12 md.) Bir suç dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturmada,
suç işlendiğine ilişkin somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka
suretle delil elde edilmesi imkânının bulunmaması durumunda, hâkim veya gecikmesinde
sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısının kararıyla şüpheli veya sanığın
telekomünikasyon yoluyla iletişimi dinlenebilir, kayda alınabilir ve sinyal bilgileri
değerlendirilebilir. Cumhuriyet savcısı kararını derhâl hâkimin onayına sunar ve hâkim,
kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin dolması veya hâkim tarafından aksine
karar verilmesi hâlinde tedbir Cumhuriyet savcısı tarafından derhâl kaldırılır. (Mülga son iki
cümle: 24/11/2016-6763/26 md.)

(2) (Ek: 21/2/2014–6526/12 md.) Talepte bulunulurken hakkında bu madde uyarınca tedbir
kararı verilecek hattın veya iletişim aracının sahibini ve biliniyorsa kullanıcısını gösterir belge
veya rapor eklenir.

(3) Şüpheli veya sanığın tanıklıktan çekinebilecek kişilerle arasındaki iletişimi kayda alınamaz. Kayda alma gerçekleştikten sonra bu durumun anlaşılması hâlinde, alınan kayıtlar
derhâl yok edilir.

(4) Birinci fıkra hükmüne göre verilen kararda, yüklenen suçun türü, hakkında tedbir
uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası veya iletişim bağlantısını
tespite imkân veren kodu, tedbirin türü, kapsamı ve süresi belirtilir. Tedbir kararı en çok iki
ay için verilebilir; bu süre, bir ay daha uzatılabilir. (Ek cümle: 25/5/2005 – 5353/17 md.)
Ancak, örgütün faaliyeti çerçevesinde işlenen suçlarla ilgili olarak gerekli görülmesi halinde,
hâkim yukarıdaki sürelere ek olarak her defasında bir aydan fazla olmamak ve toplam üç ayı
geçmemek üzere uzatılmasına karar verebilir.

(5) Şüpheli veya sanığın yakalanabilmesi için, mobil telefonun yeri, hâkim veya
gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının kararına istinaden tespit
edilebilir. Bu hususa ilişkin olarak verilen kararda, mobil telefon numarası ve tespit işleminin
süresi belirtilir. Tespit işlemi en çok iki ay için yapılabilir; bu süre, bir ay daha uzatılabilir.

(6) (Ek: 2/12/2014-6572/42 md.) Şüpheli ve sanığın telekomünikasyon yoluyla iletişiminin
tespiti, soruşturma aşamasında hâkim veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde
Cumhuriyet savcısı, kovuşturma aşamasında mahkeme kararına istinaden yapılır. Kararda,
yüklenen suçun türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü,
telefon numarası veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodu ve tedbirin süresi
belirtilir. (Ek cümleler: 24/11/2016-6763/26 md.) Cumhuriyet savcısı kararını yirmi dört saat
içinde hâkimin onayına sunar ve hâkim, kararını en geç yirmi dört saat içinde verir. Sürenin
dolması veya hâkim tarafından aksine karar verilmesi hâlinde kayıtlar derhâl imha edilir...”
hükümlerine yer verilmiştir.

2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun meslekten çıkarma cezası başlığını
taşıyan 69. maddesinin son fıkrasında ; “...Disiplin cezasının uygulanmasını gerektiren fiil
suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu ve
memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma
cezası verilir.” hükmüne yer verilmiştir.

III- HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Hakimlerin İletişimin Denetlenmesine İlişkin Mevzuattan Doğan Sorumlulukları
Hukuk sistemimizde haberleşme hürriyeti ve haberleşmenin gizliliği kural olarak
benimsenmiş ve güvence altına alınmıştır. Bu kuralın istisnaları, sınırları, esas ve usulleri de
yine yasalarımızla belirlenmiştir.

İletişimin denetlenmesi; kişilerin iletişiminin teknik/teknolojik vasıtalarla tespit edilmesi, gizli
bir şekilde dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesidir. İletişimin
denetlenmesine uygulamada "teknik takip" de denilmektedir. İletişimin denetlenmesi,
teknolojik gelişmelere paralel olarak çeşitli biçimlerde de uygulanabilir.
Yukarıda yer verilen mevzuat çerçevesinde, Milli İstihbarat Teşkilatı, Emniyet veya
Jandarma teşkilatı idari bir tedbir olarak suçun önlenmesi amacıyla henüz adli soruşturma
ve kovuşturma aşamasına geçmeden iletişimin denetlenmesi idari tedbirine
başvurabilmektedir. Veya bir suç dolayısıyla yargı makamlarınca yürütülen soruşturma ve
kovuşturma aşamasında da sanık veya şüphelinin iletişimi denetlenebilmektedir. Her
durumda da hakim kararı bulunması zorunludur.
İletişimin Denetlenmesi Tedbirinin Uygulama Şekilleri

1-İletişimin Tespiti:
İletişimin tespiti belli bir telefon numarasından kimlerin ne zaman arandığı, konuşmanın ne
kadar süreyle yapıldığı (HTS kaydı), elektronik posta yoluyla kimlerle iletişim kurulduğu
hususlarının tespit edilmesidir. İletişimin tespiti, iletişimin içeriğine müdahale etmeden
iletişim araçlarının diğer iletişim araçlarıyla kurduğu iletişime ilişkin arama, arama süresi, yer
bilgisi ve kimlik bilgilerinin tespit edilmesine yönelik işlemlerden oluşmaktadır. İletişimin
tespiti geçmişe yöneliktir. Kişinin geçmişte özgür iradesiyle yapıp bitirdiği iletişimine dair
harici bilgilerinin tespitidir.

2-İletişimin dinlenmesi ve kaydedilmesi:
Uygulamada iletişimin dinlenmesi ve yazıya dökülmesi suretiyle oluşturulan “tape”, yerel
mahkemeler ve Yargıtay tarafından “iletişim tespit tutanağı” olarak adlandırılmaktadır.
İletişimin tespiti terimiyle iletişim tespit tutanağının hiçbir ilgisi yoktur. Yargıtay kararlarında
geçen iletişim tespit tutanakları ile kastedilen, dinleme kararına dayanılarak elde edilen
iletişim içeriğinin yazıya dökülerek tespit edilmesi anlamına gelmektedir.

3-Sinyal bilgilerinin Değerlendirilmesi:
İletişimin içeriğine müdahale niteliğinde olmayıp yetkili makamdan alınan karar kapsamında
sinyal bilgilerinin iletişim sistemleri üzerinde bıraktığı izlerin tespit edilerek, bunlardan
anlamlandırılan sonuçlar çıkarmak üzere gerçekleştirilen değerlendirme işlemlerini ifade
eder. Örneğin, şüphelinin yerinin tespiti amacıyla cep telefonunun hangi baz istasyonunda
sinyal verdiğinin tespiti sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbiri yoluyla mümkündür.

İletişimin Denetlenmesi Tedbirinin Uygulama Şartları
Hakkında İletişimin Tespiti Yapılacak Kişi: İdari ve önleyici tedbir olarak 2937 sayılı
Devlet İstihbarat Hizmetleri Ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanunu, 2559 sayılı Polis Vazife ve
Selahiyet Kanunu ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu kapsamında
belirlenen usul ve esaslar çerçevesinde önleme amaçlı tedbir uygulanacak kişinin
kimliği, iletişim aracının türü, kullandığı telefon numaraları, ilgili internet bağlantı
adresi veya bağlantıyı tesbite imkân veren kodunun belirtilmesi zorunludur. Veya
5271 sayılı CMK m.135’e göre sadece şüpheli veya sanığa ait iletişimin tespitine karar
verilebilir. Şüpheli, soruşturma evresinde suç şüphesi altında bulunan kişiyi; sanık,
kovuşturma evresinde suç şüphesi altında bulunan kişiyi ifade eder (CMK m.2). Şüpheli
veya sanık dışında kalan üçüncü kişiler hakkında iletişimin tespiti tedbiri uygulanamaz.
İletişimin tespiti kararı mutlaka kişi yönünden sınırlanmalıdır.
Suça/Fiillere İlişkin Şartlar: İdari ve önleyici amaçlı tedbir olarak iletişimin denetlenmesi
toplumun güvenliğinin sağlanabilmesi, suçun önlenmesi ve gelecekte işlenecek suçların
takibatı için önlem almak amacıyla kişilerin haberleşme özgürlüğünü kısıtlayan, adli
dinlemelerden farklı olarak kişi hakkında henüz bir suç soruşturması yokken uygulanan bir
tedbirdir. 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanununun
"Yetkiler" başlığını taşıyan 6. maddesinde açıklanan, Anayasanın 2 nci maddesinde
belirtilen temel niteliklere ve demokratik hukuk devletine yönelik ciddi bir tehlikenin varlığı
halinde Devlet güvenliğinin sağlanması, casusluk faaliyetlerinin ortaya çıkarılması, Devlet
sırrının ifşasının tespiti ve terörist faaliyetlerin önlenmesine ilişkin olmalı veya 2559 sayılı
Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu'nun Ek 7. maddesi ile 2803 sayılı Jandarma Teşkilat,
Görev ve Yetkileri Kanunu Ek 5. maddesinde sayılan suçlarla ilgili olmalıdır.
Adli dinlemelerde ise iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin
değerlendirilmesi için 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesinde belirtilen
suçlardan olması gerekir.

İletişimin tespiti kararı herhangi bir suç ile ilgili alınabilir, suç sınırlaması yoktur. İletişimin
dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirlerine ancak
belirlenen katalog suçlarla ilgili başvurulmasına rağmen iletişim tespiti tedbirine TCK’da yer
alan herhangi bir suç ile ilgili başvurulabilir.

Savcılık veya Hakim Kararı Şartı: İdari ve önleyici tedbir olarak 2937 sayılı Devlet
İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanunu, 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet
Kanunu ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri Kanunu kapsamında yapılacak
dinlemeler de yetkili ve görevli hâkimin onayı ile mümkündür.
İster önleyici idari bir tedbir olarak uygulansın isterse adli süreçteki soruşturma ve
kovuşturma sırasında olsun yetkili ve görevli hakim kararı zorunludur. Şüpheli ve sanığın
telekomünikasyon yoluyla yaptığı iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal
bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirlerine soruşturma aşamasında hâkim veya gecikmesinde
sakınca bulunan hâllerde Cumhuriyet savcısı, kovuşturma aşamasında davaya bakan
mahkemenin kararı ile başvurulabilir. Savcılık veya mahkeme kararında, yüklenen suçun
türü, hakkında tedbir uygulanacak kişinin kimliği, iletişim aracının türü, telefon numarası
veya iletişim bağlantısını tespite imkân veren kodu, tedbirin türü, kapsamı ve süresi belirtilir.
Somut Delillere Dayanan Kuvvetli Şüphe Sebeplerinin Varlığı Şartı: Yukarıda belirtilen
suçların işlendiğine dair somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebepleri bulunmadan
iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi tedbirine
başvurulamaz. “Kuvvetli şüphe sebebi” kavram olarak “kuvvetli şüphe” ifadesinden farklı bir
anlam taşımaktadır. Ancak, uygulama ve doktrinde kuvvetli şüphe sebebinin tam bir tarifi
yapılamadığından kanun metnine “somut delillere dayanan” ibaresi eklenerek tedbirin
uygulanması için “somut delillere dayanan kuvvetli şüphe sebepleri” aranmıştır.
Başka Yollardan Delil Elde Etme İmkânının Bulunmaması Şartı: Başka suretle delil elde
edilmesi imkânının bulunmaması, soruşturma veya kovuşturma sırasında diğer tedbirlere
başvurulmuş olsa bile sonuç alınamayacağı hususunda bir beklentinin varlığı veya başka
yöntemlerden biri veya birkaçının uygulanmasına rağmen delil elde edilememesi ve delillere
ancak iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi
tedbiriyle ulaşılabilecek olmasını ifade eder. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nda
iletişimin dinlenmesi, kayda alınması veya değerlendirilmesi tali (ikincil) nitelikte bir koruma
tedbiri olarak düzenlenmiştir. Tedbir talep ve kararında özellikle hangi delillerin niçin yetersiz
kaldığı ve bu tedbire başvurulmasının zorunlu nedenleri açıklanmalıdır.
Tedbire Başvurulmasını Gerektiren Nedenlerin Belirtilmesi Şartı: İdari ve önleyici tedbir
olarak 2937 sayılı Devlet İstihbarat Hizmetleri ve Milli İstihbarat Teşkilatı Kanunu, 2559 sayılı
Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu ve 2803 sayılı Jandarma Teşkilat, Görev ve Yetkileri
Kanunu tedbirin türü, kapsamı süresi tedbire başvurmayı gerektiren nedenlerin açıkça
belirtilmesini şart koşmaktadır. Hakim burada da CMK 135 kapsamında yapacağı objektif ve
sübjektif şartların varlığının bulunup bulunmadığını değerlendirecektir.
Süre Şartı: İletişimin dinlenmesi, kaydedilmesi veya sinyal bilgilerinin değerlendirilmesi
kararı en çok yukarıda belirtilen ilgili kanunlarda belirtilen süreler için verilebilir; bu süre, yine
anılan kanunlarda belirtilen süreler kadar uzatılabilir.

Hakimlerin Disiplin Hukukuna İlişkin Mevzuattan Doğan Sorumlulukları
Disiplin cezaları, kamu hizmetinin gereği gibi yürütülmesi bakımından kamu görevlilerinin
mevzuat uyarınca yerine getirmek zorunda oldukları ödev ve sorumlulukları ifa etmemeleri
veya mevzuatta yasaklanan fiillerde bulunmaları durumunda uygulanan yaptırımlar olup,
kamu görevlilerinin özlük hakları üzerinde doğrudan ve önemli sonuçlar doğurmaları
sebebiyle subjektif ve bireysel etkileri bulunduğu gibi, kamu görevinin gereği gibi
sürdürülmesi ve kamu düzeninin sağlanması bakımından objektif ve kamusal öneme de
sahiptirler.

Yargı erki gibi önemli bir gücü kullanan hâkim ve savcıların uyacakları kurallar ve bu
kurallara uyulmaması durumunda uygulanacak yaptırımlar özel bir önem atfedilerek
düzenlenmiştir. 2802 sayılı Hakimler ve Savcılar Kanunu'nun meslekten çıkarma cezası
başlığını taşıyan 69. maddesinin son fıkrasında yer verilen "Disiplin cezasının
uygulanmasını gerektiren fiil; Suç teşkil etmezse ve hükümlülüğü gerektirmese bile

a)-mesleğin şeref ve onurunu ve

b)-memuriyet nüfuz ve itibarını

bozacak nitelikte görüldüğü takdirde de meslekten çıkarma cezası verilir." düzenlemesi de
bu hassasiyet gözetilerek getirilmiştir. Bu nedenle hâkim ve savcılar hukuk kurallarına bağlı
kalarak sıfat ve görevlerinin gereklerine uymayan hal ve hareketlerden sakınmalıdır.
Tarafsızlık veya tesir altında kalınarak karar verildiği hususunda şüphenin bulunması bile
kabul edilemez.

İstisnai bir uygulama olarak iletişimin denetimi hususunda önemli görev ve yetkiler verilen
hakim ve savcıların kanunlarla belirlenmiş amaç, usul ve esaslara uymaması fiillerinin de
hakimlik mesleğinin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak nitelikte olacağı
kuşkusuzdur.

IV- İNCELEME VE GEREKÇE
Yukarıda alıntı yapılan mevzuat hükümlerinden ve doktrinde konuyla ilgili yapılan
değerlendirmelerden anlaşıldığı üzere haberleşmenin denetlenmesi tedbiri iki şekilde
uygulanabilmektedir. Henüz suç işlenmemişken idari (önleyici) amaçlı iletişimin
denetlenmesi toplumun güvenliğinin sağlanabilmesi, suçun önlenmesi ve gelecekte
işlenecek suçların takibatı için önlem almak amacıyla veya adli amaçlı olarak, bir suç
dolayısıyla yapılan soruşturma ve kovuşturma aşamasında kişilerin haberleşme
özgürlüğünü kısıtlayan tedbirdir. İlkinde dinlenilecek kişilerin tespitinde ve tedbir sürecinin
başlamasında güvenlik güçlerinin, ikincisinde ise hakim ve savcıların inisiyatifi ön plandadır.
Her iki durumda da karar mercii olan hakimlerin bu inisiyatifin doğru ve keyfilikten uzak bir
şekilde kullanılmasında önemli sorumlulukları bulunmaktadır.

Bu tedbirin uygulanmasında, Anayasamızın 2. maddesinde düzenlenen hukuk devleti ilkesi
ile Anayasamızın 23. maddesinde düzenlenen idarenin anayasa ve kanunlara uygun olarak
yetki ve görevini yerine getirmesi gerektiği şeklindeki düzenlemelerden hareketle; temel hak
ve özgürlüklere saygılı bir şekilde belirlilik, orantılılık ve gereklilik esasları çerçevesinde
kurallara riayet edilmelidir.

Kanunlarda önleme amaçlı iletişimin denetlenmesi tedbirine hangi tehlike derecesinde
başvurabileceği açıkça belirtilmemiş olsa da, adli amaçlı koruma tedbirlerindeki şüphe
derecesi değerlendirildiğinde, bu tedbir için de belirli bir tehlike derecesinin aranmasının
zorunlu olduğu kabul edilmelidir; zira aksi bir durumda, idari nitelik taşıyan tedbirler
tamamen keyfi hale dönüşebilir ve denetlenebilir olmaktan da çıkar. Bunu önlemek için
hakim denetimi zorunlu görülmüştür. Bu kapsamda önleme dinlemelerinin talepten sonraki
aşamasını oluşturan hakim kararlarının bu yönüyle değerlendirilmesi gerekmektedir.
İletişimin dinlenilmesi ve kayda alınmasına yönelik kararın verilebilmesi için katalog suç
şeklindeki objektif şartların yanında olaya göre değişen subjektif nitelikteki “suç işlendiğine
ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve başka suretle delil elde etme imkanının”
bulunmaması şartlarının yanında "tedbire başvurma nedenleri”nin hakim tarafından
dikkatle incelenmesi zorunludur. Hakim; iletişimin dinlenmesi ve denetlenmesi talebinin
kabulüne karar verirken bu şartları sağlayan somut olay, bilgi ve belgeleri ilgili makamlardan
talep etmelidir. Aksi uygulamada kararın kanunların öngördüğü subjektif şartlara uygunluğu
denetlenememiş ve ön şartlar sağlanmamış olur. Kunter/Yenisey/Nuhoğlu’na göre “İletişimin
denetlenebilmesi için kuvvetli, makul ve kanuna aykırı olarak elde edilmemiş şüphe
sebeplerinin varlığı" şarttır.

Doktrinde isabetle belirttiği üzere iletişimin dinlenilmesi son çaredir. Hakim idari
makamlardan veya soruşturma makamından delil elde etme hususunda hangi çabalarının
sonuçsuz kaldığını talep etmek durumundadır. Suç işlediği değerlendirilen kişinin güçlü
konumu nedeniyle aleyhine tanıklık yapılmak istenmemesi, delilleri ortadan kaldırma
hususunda tecrübeli ve becerikli olması, işlenen suçlarda azmettiren konumunda bulunması
nedeniyle aleyhinde fiziksel bir delil bulunmaması, işlediği suçun ve işlenme biçiminin
doğasının başka delil elde etme biçimlerine büyük ölçüde kapalı olması gibi yaşamsal
durumlar, kişi hakkında yapılan önceki yargılamada delil yetersizliği nedeniyle verilmiş bir
beraat kararı gibi hukuksal durumlar bu kapsamdadır.

Dairemizde görülen dava dosyalarından da; önleyici ve adli amaçlı dinlemelerin FETÖ/PDY
örgütünün amaçlarına ulaşmak aracı haline getirildiği, bu amaçlardan birisi de özellikle
örgütün faaliyetlerini gerçekleştirmesine engel olan veya muhalif olan resmi veya özel kişiler
hakkında bilgi toplanarak kamuoyuna çeşitli yöntemlerle servis etmek suretiyle örgütün
hukuk dışı menfaatlerine hizmet etme amacıyla kullanıldığı, örgütle irtibatlı ve iltisaklı hakim
ve savcıların da yetki ve nüfuzlarını örgütün amaç ve gayesi doğrultusunda kullanarak
usulsüz dinleme kararları vermek suretiyle, planlı ve sistematik bir şekilde yürütülen bir
organizasyonun parçası olarak bu fiilleri gerçekleştirdikleri bilinmektedir.
Diğer taraftan, davacının, Hakimler ve Savcılar Genel Kurulunun 24/08/2016 tarih ve
2016/426 sayılı kararı ile 667 sayılı KHK'nın 3/1. maddesi uyarınca FETÖ ile iltisak ve
irtibatının olduğu gerekçesiyle meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten
çıkarılmasına karar verilmiş ve bu karara karşı yapılan yeniden inceleme talebi de aynı
Kurul tarafından 29/11/2016 tarih ve 2016/434 sayılı kararla reddedilmiştir. Davacı
tarafından, meslekte kalmasının uygun olmadığına ve meslekten çıkarılmasına ilişkin söz
konusu kararların iptali istemiyle açılan davanın Dairemizin 14/04/2022 tarihli ve
E:2017/2325, K:2022/2209 sayılı kararı ile; "...davacının, FETÖ ile iltisak ve irtibatının
olduğu ve bu nedenle demokratik anayasal düzene sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiği..."
gerekçesiyle reddedildiği ve anılan kararın temyiz incelemesi sonucunda Danıştay İdari
Dava Daireleri Kurulunun 05/04/2023 tarihli ve E:2022/3843, K:2023/694 sayılı kararı ile
onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dava dosyasının incelenmesinden; ayrıntıları kararda belirtildiği üzere, 3 yıldan fazla
süredir derdest bulunan bir adli soruşturma kapsamında, sözde Selam Tevhid (Kudüs
Ordusu) Terör Örgütüne üye olmak, örgüt adına eylem ve faaliyetlerde bulunmak şeklinde
vasıflandırarak başlattığı siyasetçi, bürokrat, gazeteci, iş adamı, akademisyen gibi toplumun
farklı kesimlerinde yer alan kişilerin iletişimlerinin tespiti ve kayda alınmasına, birçok
kimsenin teknik araçlarla izlenmesine, suç tarihine kıyasla eski yıllara uzanan HTS
raporlarının teminine, önceki tedbir kararına nazaran kesintinin gerçekleşmesine rağmen
tekrar tekrar uzatma kararlarının verilmesine, sadece gerçek kişiler hakkında
uygulanabilecek bir tedbir olmasına rağmen dernek, vakıf, şirket gibi kuruluşlarla belli
adreslerin teknik araçlarla izlenmesine kadar çok geniş bir alana uzanan, özellikle
Başbakanlık, Bakanlıklar ve MİT gibi Devletin üst düzeyde ve kritik makamlarında görevli
bürokratların hedef şahıs yapılmak suretiyle kendilerinin ve iletişim araçlarını kullanan T.C.
Başbakanı, Bakanlar, eski ve hâlen görevdeki Milletvekilleri ile MİT Müsteşarı gibi devletin
en üst makamlardaki yöneticilerinin soruşturmaya dahil edildiği ve soruşturma konusuyla
neden/ sonuç ilişkisi kurulamadan, gizli kalması gereken iletişimlerinin dinlenmesi ve kayda
alınmasına zemin hazırladığı, ilgililerden gelen talep yazılarında haklı ve ikna edici bilgi ve
belgeler sunulamadığı halde, muhatapların var olup olmadığının dahi değerlendirilmediği,
Devlet ricalinin bir silahlı terör örgütüyle bağlantılarının olduğu algısı oluşturularak, bazen
önceki tedbir kararına kıyasla kesintinin gerçekleştiği dahi nazara alınmaksızın, bazen de
tedbirin kim ya da kimler hakkında talep edildiği açıklanmaksızın davacının 3 kez iletişimin
tespiti, kayda alınması ve uzatılmasına ya da fiziki takibe karar verdiği anlaşılmaktadır.
Devleti oluşturan Yasama, Yürütme ve Yargı organları Anayasa ve kanunlar çerçevesinde
görevlerini yerine getirirler. Bu erkler hukuk devletinde Anayasa ve kanunların vermediği bir
yetkiyi kullanamazlar. Devletin yargı, emniyet ve istihbarat gibi stratejik müesseselerine
sızmış olan FETÖ ile irtibatlı ve iltisaklı yargı mensupları ve kolluk görevlilerince hayal ürünü
bir terör örgütü ihdas edilerek, bu örgüte üyelik ve örgütün amaçları doğrultusunda faaliyet
gösterdikleri gerekçesiyle o tarihte yürütme yetkisi ve görevini yerine getiren Türkiye
Cumhuriyeti Başbakanının, Bakanlarının, MİT Müsteşarının, üst düzey devlet yöneticilerinin
ve Milletvekillerinin açılan torba soruşturma kapsamına hukuka aykırı bir şekilde dahil
edilerek iletişimlerinin denetlenmesine yönelik kararların verilebilmesi ağır hukuki sonuçları
olacak çok ciddi bir olaydır. Oysa hakim ve savcılar ancak yukarıda da açıkladığımız üzere
usulü ve sınırları kanunlarla belirlenen çerçevede bu yetkilerini kullanabilirler. Bu yetkinin
sınırlarının pervasızca aşılabilmesi, müteaddit defalar aşma iradesinin ortaya konulması
yargısal faaliyet kapsamının ötesinde başka bir amaca hizmet edildiği kanaatini
güçlendirmektedir. Nitekim davacı anılan torba soruşturma kapsamında farklı tarihlerde 3
kez hukuka aykırı dinleme/ teknik takip kararları vererek hakimlik şeref ve onurunu
memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak kadar ileriye götürdüğü kanaatini teyit etmektedir.
Dava dosyasında yer alan bilgi ve belgeler ile davacı hakkında yürütülmüş olan
soruşturmalar kapsamında ortaya konulan bilgi, belge ve deliller bir bütün olarak
değerlendirildiğinde; davacının sözde terör örgütü "Selam-Tevhid" dosyası kapsamında
müteaddit defa verdiği iletişimin denetlenmesi kararlarında sübjektif şartların
değerlendirilmediği, objektif şartların da yeterince irdelenmediği görülmüştür. Tedbire
başvurma nedenleri noktasında suç işlendiğine ilişkin kuvvetli şüphe sebeplerinin varlığı ve
başka suretle delil elde etme imkânının bulunmaması şartlarının varlığı değerlendirilip
yargılama yapmadan talep formundaki bilgilerin doğru olduğu kabulüyle karar verildiği
görülmüştür. Öte yandan Türkiye Cumhuriyeti Başbakanının, Bakanlarının, MİT
Müsteşarının, üst düzey devlet yöneticilerinin ve Milletvekillerinin de dahil edilerek Türk
Milletinin tamamını ilgilendiren böylesine önemli bir soruşturmada verilen dinleme
kararlarının usulü dairesinde çok ciddi bir inceleme sonunda karara bağlanması gerekirken,
bu hassasiyetin gösterilmemiş olması da eylem birliği içinde bulunduğu başka bir
organizasyonla planlı ve sistematik bir şekilde hareket edildiğini göstermektedir. İddia edilen
hayali isimde bir terör örgütünün olup olmadığı dahi tartışılmadan, üst düzey devlet
yöneticilerinin isminin dinlenilecekler listesine eklenmesi yargılama faaliyetinin ötesinde
FETÖ'nün yargı ve kolluk eliyle yürütme yetkisine müdahale iradesi ve amacına dönüşen
davacının bu eylemlerinin hakimlik şeref ve onurunu memuriyet nüfuz ve itibarını bozacak
nitelikte olduğunda kuşku bulunmamaktadır.

V-SONUÇ

FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile iltisaklı ve irtibatlı olduğu yargı kararlarıyla sabit olan
davacının bu dosya kapsamındaki FETÖ'nün gizli ve illegal amaçlarının gerçekleşmesini
hedefleyen yukarıda izah edilen fiillerinin niteliği ve ağırlığı da dikkate alındığında,

hükümlülüğü gerektirmese bile mesleğin şeref ve onurunu, memuriyet nüfuz ve itibarını
bozacak nitelikte olduğu sabit görülmekle, 2802 sayılı Hâkimler ve Savcılar Kanunu'nun
69'uncu maddesinin son fıkrası gereğince meslekten çıkarma cezası ile cezalandırılmasına
ilişkin Hâkimler ve Savcılar Kurulu kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerektiği görüşüyle iptal yönündeki çoğunluk kararına katılmıyorum.

Üye

İstanbul Barosu tarihiyle, coğrafyasıyla, bugünkü üyelik bileşimiyle eşsizdir. Bu bakımdan şanslısınız ama tabi ki görev ve sorumluluklarınız da ağır.

Sav, savunma, hüküm üçlüsünün ekseninde yer alan savunma olarak amacınız adaleti sağlamaktır.

Eğer bir ülkede hukuk yoksa, iktisat da ikinci plana atılır ve toplumsal yoksullaşma başlar. Bugün Türkiye’de toplumsal yoksullaşma en başta savunmayı, savunma içerisinde de genç avukatları etkilemektedir.

Türkiye Cumhuriyeti hukuk devleti olmasının yanı sıra hem sosyal devlet hem de bir çevre devletidir. Bu açıdan hukuk düzeninin bekçisi olarak sizler; toplumsal adaletin, çevresel adaletin ve Türkiye’deki demokrasi sorunu düşünüldüğünde siyasal adaletin de bekçilerisiniz.

Bugün Anayasamızda demokratik hükümlerin yanında otoriter hükümler yoluyla keyfi uygulamalara tanık oluyorsak, 2017‘de normatif anayasa hukukunda gerçekleşen metamorfoz nedeniyledir.

Asla umutsuz olmamalıyız; çünkü çok zengin bir anayasal ve siyasal mirasımız var. Halkımızın çok büyük bir kısmı demokrasiden yana ve sizler gibi hukuk yolunda azimli ve kararlı bir şekilde yürüyen genç kuşaklarımız var.

Bugün insan hakları dünya anayasası olan, 30 maddelik, 27 Mayıs 1949 günü Resmi Gazete’de yayınlanarak iç hukukumuza dahil edilen İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi metnini de ruhsat alan meslektaşlarımıza ilk kez vermenin sevincindeyiz." dedi.

MAZBATALAR TÖRENLE TAKDİM EDİLDİ

HSK Genel Kurulu’nda düzenlenen törende, Yargıtay üyeliğine seçilen isimlere mazbataları takdim edildi.

Avukatlara yönelik artış gösteren şiddet vakalarının ele alındığı toplantıda alınan karar üzerine TBB Başkanı, Yönetim, Disiplin ve Denetleme Kurulu üyeleri ile Baro Başkanları Güvenpark’ta bir basın açıklaması yaptıktan sonra, Adalet Bakanlığı önünden, Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne (TBMM) doğru yürüyüşe geçti. Sağkan, TBMM önünde de Baro Başkanları Toplantısı Sonuç Bildirgesi’ni okudu.

Birlik Başkanı, Güvenpark’ta yaptığı basın açıklamasında, Türkiye'deki 210 bin avukatı temsil eden baro başkanları ile meslektaşlarının yaşam haklarını savunmak için Güvenpark’ta bir araya geldiklerini söyledi.

Çoğu zaman, yurttaşların hakları için açıklama yaptıklarını kaydeden Sağkan, “Buralarda basın özgürlüğünü, ifade hakkını, yurttaşlarımızın adil yargılanma haklarını savunduk. Kötü muameleye, işkenceye karşı mücadele verdik. Anayasadan kaynaklanan temel hak ve özgürlükler nerede ihlal ediliyorsa orada, mağdurun yanında hukuksuzluğun tam da karşısında yer aldık. Bu mücadeleyi verirken asıl gücümüzü mensuplarımız olan 210 bin hak savunucusu avukattan aldık. İşte o avukatlar bugün yaşam hakkı ihlalleriyle karşı karşıyalar. İşte o avukatlar hemen hemen her gün 81 ilde şiddete, tehdide ve hakarete maruz kalıyorlar. Hatta ve hatta öldürülüyorlar” ifadelerini kullandı.

Sağkan, konuşmasını şöyle sürdürdü:

“28 Nisan'da Bursa'da İstanbul Baromuza kayıtlı Avukat Hatice Kocaefe haince bir saldırıyla katledildi. Ocak ayında Yalova'da Sosyal Güvenlik Kurumu avukatı meslektaşımız Avukat Zekeriya Polat görev yaptığı kurumun içerisinde silahla katledildi. Daha yeni Erzurum'da, Trabzon'da, İzmir'de çok yeni işlenen avukata dönük hak ihlalleri yaşandı. Bunlarla mücadele ederken bir yandan da yurttaşlarımızın hak arama özgürlüğünü savunmak sorumluluğumuzu yerine getirmeye çalışıyoruz. İşte o nedenle bugün 81 baromuzun başkanı burada artık yeter demek üzere bir araya geldik.

Yıllardır avukata dönük şiddetin sistematik bir hal aldığını, bu şiddetin arkasında hukuksuzlukların ve cezasızlık algısının yattığını anlatmaya çalışıyoruz. Yıllardır avukat cinayetlerinin arkasında avukatlık mesleğini sistematik olarak itibarsızlaştırmaya çalışan ve avukatı şiddete açık hale getiren sorumsuzca tutum ve tavırların olduğunu ortaya koymaya çalışıyoruz. Ve bugün baktığınızda yılın sadece ilk 5 ayında iki meslektaşımızı toprağa verdik. Az önce ifade ettiğim üzere her gün avukatlar şiddete uğruyorlar. Karakolda, adliyelerde, bürosunda, sokakta, yaşamın her yerinde şiddete uğruyoruz. Artık yeter.”

“BİZ BU TOPLUMUN HAKLARINI SAVUNAN MESLEK GRUBUYUZ”

Toplumun tamamından destek beklediklerini kaydeden Sağkan, “Çünkü biz bu toplumun haklarını savunan meslek grubuyuz. Onlar için mücadele veriyoruz. Bu mücadeleyi verirken ölmek, öldürülmek, hakarete uğramak, tehdit edilmek istemiyoruz. Yaralanmak istemiyoruz. O yüzden artık buna bir son verilmesini istiyoruz. Sesimizin duyulmasını istiyoruz. Bir meslektaşımızı daha toprağa vermek istemiyoruz. O nedenle bugün olağanüstü olarak baro başkanları toplantısını gerçekleştirdik. Tüm barolarımızın ve Türkiye Barolar Birliği'nin asli görevinin meslek ve meslektaşlarının haklarını savunmak olduğu iradesiyle bu mücadeleyi sonuna kadar sürdürme kararlılığımızla yola çıktık” dedi.

Heyet, Güvenpark’ta yapılan basın açıklamasının ardından TBMM’ye yürüdü. Birlik Başkanı Sağkan, TBMM önünde Baro Başkanları Toplantısı Sonuç Bildirgesi’ni okudu.

>> Olağanüstü Baro Başkanları Toplantısı Sonuç Bildirgesi

TBMM ZİYARETLERİ

Sağkan daha sonra Baro Başkanlarından oluşan bir heyet ile Meclis’te grubu bulunan bazı siyasi partilerin grup başkan ve başkanvekilleri ve TBMM Genel Sekreteri ile görüştü.

Ziyaretlerde, avukatlara yönelik şiddet olaylarının sistematik bir şekilde arttığına dikkat çeken Sağkan, TBB ve Baroların TBMM’den taleplerini ileterek, destek istedi.

Görüntüle

Türkiye Barolar Birliği (TBB) Yönetimi ve Baro Başkanları, son dönemde meslektaşlarımıza yönelik artış gösteren şiddet vakalarının kapsamlı biçimde ele alınması, bu vakaların çok boyutlu olarak değerlendirilmesi ve avukata yönelik şiddeti sona erdirecek önleyici stratejileri içeren sürdürülebilir bir eylem planının geliştirilmesi ana gündemiyle toplanmıştır.

23 Temmuz 2022 tarihli 46. Baro Başkanları Toplantısı’ndan bugüne, avukata yönelik şiddet sorunu, Türkiye Barolar Birliğinin ve Baroların öncelikli mücadele alanlarından biri olarak tespit edilmiş; bu konudaki tespit ve çözüm önerileri, ilgili makamlarla defalarca paylaşılmıştır. Yasama ve yürütme organlarıyla gerçekleştirilen ortak çalışmalarda, avukatlık mesleğine ilişkin farklı meselelerle ilgili çeşitli düzeylerde ilerleme sağlanabilmişse de avukata yönelik şiddet konusunda hiçbir adım atılmadığını üzülerek tespit etmek durumundayız. Avukatların kısa, orta ve uzun vadeli sorunları çerçevesinde, en kısa vadede çözülmesi gereken sorunların başında avukata yönelik şiddet konusu gelmektedir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun “Avukatlığın mahiyeti” başlıklı 1’nci maddesi “Avukatlık, kamu hizmeti ve serbest bir meslektir. Avukat, yargının kurucu unsurlarından olan bağımsız savunmayı serbestçe temsil eder” hükmünü haizdir. Keza 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 6/1-d maddesinde avukat, yargı görevi yapan kişiler arasında sayılmaktadır.

Ne var ki, son yıllarda artarak devam eden avukata dönük şiddet vakaları mesleğimizi artık sürdürülemez hâle getirmektedir. Son olarak 7 Ocak 2026’da Yalova’da SGK avukatı meslektaşımız Av. Zekeriya Polat’ın ve 28 Nisan 2026’da Bursa’da Av. Hatice Kocaefe’nin yaşamını kaybetmesiyle sonlanan, ardından bir haftalık süre içerisinde Şanlıurfa’da, Trabzon’da, Erzurum’da yaşanan şiddet eylemleri; avukatların görevlerini yaparken tehdit ve tehlikelere ne derece açık olduklarını göstermiştir.

Bugüne kadar izlenen yöntemlerin şiddeti önleme ve caydırıcılık bakımından yeterli olmadığı görülmektedir. Avukata yönelik şiddetin tutarlı, ısrarlı ve ciddi politikalarla ele alınması gerektiği açıktır. Avukatlık mesleği kapsamında gerçekleştirilen faaliyetler, nitelikleri gereği çekişme ve uyuşmazlık içermeleri nedeniyle, avukatlara yönelik şiddet vakaları, gerek toplumun genelinde gözlenen şiddet eğiliminden gerekse diğer profesyonel meslek mensuplarına yönelik şiddetten önemli farklılıklar içerdiğinden özel olarak bu mesleğe yönelik araştırmalar yapılması ve önlemler alınması elzemdir. Bu kapsamda, avukata yönelik şiddetle mücadele için 61. Baro Başkanları Toplantısı’nda beş adımlı çözüm yöntemi belirlenmiştir.

Avukata yönelik şiddeti, sebeplerini ve çözümlerini araştırmak üzere Türkiye Büyük Millet Meclisi Araştırma Komisyonu kurulmalıdır. Türkiye Barolar Birliği daha evvel 4 Nisan 2022 tarihinde, Türkiye Büyük Millet Meclisini ziyaret ederek yasama temsilcileri ile görüşmeler gerçekleştirmiş; Türkiye Büyük Millet Meclisi Başkanlığına ve o dönem Meclis’te grubu bulunan siyasi partilerin grup başkanvekillerine avukatlara yönelik şiddet vakalarının araştırılarak çözüm yollarının ortaya konabilmesi için konuyla ilgili komisyon kurulması talebinde bulunmuştur. Araştırma komisyonu kurulmasına ilişkin öneri, gerekçeleriyle birlikte yazılı olarak yasama temsilcilerine elden teslim edilmiştir. Maalesef bu komisyon hâlâ kurulmamıştır. Avukata yönelik şiddetin niteliği gereği, avukatların şiddetle bireysel olarak mücadele edebilmeleri mümkün değildir. Avukatlara yönelik şiddetle kolektif bir şekilde mücadele edilmeli, buna yönelik tedbirler, yasama organının gerçekleştireceği araştırmaya dayanılarak, kamusal bir politika olarak uygulanmalıdır. Bu nedenle Anayasa’nın 98’nci ve TBMM İçtüzüğü’nün 104 ve 105’nci maddeleri uyarınca Meclis araştırması açılması, konuyla ilgili komisyon kurulması şarttır.

İkinci olarak, savunma makamına yönelik saldırıların son bulması ve mesleki güvencelerin evrensel standartlara kavuşturulması için Avrupa Konseyi’nin Mart 2025’te kabul ettiği “Avukatlık Mesleğinin Korunmasına İlişkin Avrupa Konseyi Sözleşmesi” gecikmeksizin imzalanmalıdır. Söz konusu belge, avukatların bağımsızlığını, güvenliğini ve mesleki faaliyetlerini tehdit eden durumlara karşı uluslararası düzeyde yasal koruma sağlamayı amaçlayan ve avukatlık mesleğini korumaya yönelik önemli bir uluslararası sözleşmedir. Türkiye Barolar Birliği, ilk günden itibaren, ülkemizin bu sözleşmeyi imzalaması için gerekli adımların atılmasını talep etmiş; Cumhurbaşkanlığı, Adalet Bakanlığı, Dışişleri Bakanlığı ve Türkiye Büyük Millet Meclisi nezdinde girişimlerde bulunmuştur. Bugün, avukatların korunmasına ilişkin bu sözleşmenin imzalanması bir tercih olmanın ötesinde, tarihi bir sorumluluk hâline gelmiştir.

Üçüncü olarak, avukata yönelik şiddetle mücadelenin araçları yaratılmalı, cezai düzenlemelerde ilgili değişiklikler yapılmalıdır. Bu kapsamda, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 106’ncı maddesinde yer alan “Tehdit” suçunda, suçun yargı görevini yapanlara karşı işlenmesi nitelikli hâl olarak düzenlenmeli ve cezai yaptırım artırılmalıdır. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 100’ncü maddesinin üçüncü fıkrasına yeni bir bent eklenerek, yargı görevi yapanlara karşı işlenen kasten yaralama suçu tutuklama nedenleri arasında sayılmalıdır. Ayrıca, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun “Avukata karşı işlenen suçlar” başlıklı 57’nci maddesine yeni bir fıkra eklenerek, avukata yönelik şiddet tehlikesi ve tehdidi durumunda 6284 sayılı Kanun’da düzenlenen tedbirlere benzer türde bir uygulamanın yapılabilmesi sağlanmalıdır. Keza Türk Ceza Kanunu’nun 51’inci maddesinde düzenlenen hapis cezasının ertelenmesi hükümlerinin uygulanmayacağı da bu maddede düzenlenmelidir. Bu çözümlerin hayata geçirilmesinden kaçınılması kabul edilemez.

Şiddet ile mücadelenin zorunlu bir ayağı olarak, potansiyel şiddet alanı hâline gelen haciz ve keşif işlemlerinde kolluğun bulundurulması zorunluluk hâline getirilmeli, kolluğun caydırıcı varlığı ile güvenlik sağlanmalı ve yasanın hatalı yorumlamaya sebebiyet veren lafzı değiştirilerek kolluğun sadece icra memurunu korumakla mükellef olduğu algısı ortadan kaldırılarak hukuksal süreç boyunca genel güvenliği sağlama yetkisi verilmelidir. Kanun değişikliği öncesinde ise kolluğun haciz ve keşif mahallinde hazır bulunmasını sağlamak üzere, İçişleri Bakanlığı ile ortak bir genelge hazırlayıp yayımlamak suretiyle, özellikle icra işlemlerinde yaşanan şiddetin önlenmesi mümkün hâle getirilmelidir.

Nihayet toplumdaki farkındalığı artırmak, avukata yönelik şiddetin yargısal faaliyetin kendisine, avukatın korumakla yükümlü olduğu hakka, özellikle savunma ve adil yargılanma hakkına ve topyekûn adalete yöneldiği gerçeğinin altını daha fazla çizmek üzere kamu spotları hazırlanmalı ve kapsamlı bir farkındalık çalışması yürütülmelidir.

Avukata saldırma pervasızlığını gösteren saldırganlar bu cüreti, mesleğin itibarsızlaştırılması çabasından ve cezasızlık politikalarından alıyorlar. Avukata yönelik şiddetle, ciddi bir politika benimsenerek mücadele edilmediği sürece, tekil vakalarda verilen ancak infaz düzenlemeleri nedeniyle göstermelik kalan cezalarla yol alınması mümkün değildir.

Türkiye Barolar Birliği ve Barolar olarak, tek bir kayba daha tahammülümüz yok! Avukata yönelik şiddetin normalleşmesine izin vermeyecek, onurla ve asla vazgeçmeden ortak mücadeleyi sonuna kadar sürdüreceğiz.

Meslektaşlarımızın ve kamuoyunun bilgisine saygılarımızla sunarız.

Cumhuriyet Başsavcılığı’nın itirazı üzerine 2 Nisan günü yeniden gözaltına alınan K.P. görevi yaptırmamak için direnme, silahla tehdit, cebir ve tehdit suretiyle iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlamasıyla sevk edildiği nöbetçi mahkemece tutuklandı.

ERZURUM BAROSU'NDAN AÇIKLAMA

Avukat Taha Bağaçlı'nın uğradığı saldırıya Erzurum Barosu avukatları tepki gösterdi. Avukatlarla birlikte basın açıklaması yapan Baro Başkanı Mesut Öner, saldırıyı en güçlü şekilde kınadıklarını söyledi. Öner, "Avukatlar hiçbir dosyanın tarafı değildir; savunma makamının temsilcisi olarak hukukun işlenmesine katkı sunan yargının kurucu unsurlarındandır. Avukata yönelik her türlü şiddet, yalnızca bir meslek grubuna değil; savunma hakkına, hukuka, hukuk devletine ve adalete yönelmiş bir saldırıdır. Bu gerçeğin görmezden gelinmesine ve mesleğimizin itibarsızlaştırılarak hedef haline getirilmesine asla sessiz kalmayacağız. Son dönemde artan şiddet olayları, bu konuda daha güçlü ve kararlı bir duruş sergilenmesi gerektiğini açıkça ortaya koymuştur. Artan şiddet olayları karşısında, avukatlara yönelik saldırıların önlenmesi için gerekli yasal düzenlemelerin ivedilikle hayata geçirilmesi ve etkin tedbirlerin alınması artık zorunludur. Erzurum Barosu olarak, avukata yönelik şiddetin karşısında durmaya ve hukukun üstünlüğünü savunmaya kararlılıkla devam edeceğimizi kamuoyuna saygıyla bildiririz" diye konuştu.

‘OLAY BEN DEĞİLİM AVUKATLIK MESLEĞİNİN TA KENDİSİDİR’

Destek veren meslektaşlarına teşekkür eden Avukat Taha Bağaçlı, "Burada olay ben değilim. Avukatlık mesleğinin ta kendisidir. Bakınız şu farkındalığı oluşturmak istiyorum. Bu ülkede benim olayım olmadan sadece bir gün önce Hatice kardeşimiz katledildi. Bu ülkede bir gün arayla 2 farklı avukatın cenazesi kaldırılabilirdi. Deliller ortadayken ifadeler, tanıklar hatta kamera kayıtları, ses kayıtları da mevcut. Buna rağmen hakimlerimiz alkışlarcasına maalesef şahsı salıverebiliyorlar. Meclisimizde birçok avukat vekilimiz var. Bu söylediklerimi lütfen kardeşlerinin tatlı bir sitemi olarak alsınlar ve gerekli aksiyonlar alınsın" dedi.

Yönetmelik ile Türkiye Barolar Birliği, Reklam Yasağı İhlalleri Takip Merkezi kurulacak. Takip Merkezi, reklam yasağını ihlal eden avukatları ilgili baroya bildirecek. Merkez üyeleri, avukatlık disiplin hukukundaki yeterlilikleri de göz önüne alınarak Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu tarafından belirlenecek.

Türkiye Barolar Birliği Reklam Yasağı Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik

GEREKÇE

Bilindiği üzere, Türkiye Barolar Birliği Reklam Yasağı Yönetmeliği’nin 7. maddesi uyarınca avukatların özellikle sosyal medyada varlık gösterirken “mesleğin itibarını korumak amacıyla uymaları gereken “mesleki kimliğiyle ilişkilendirilecek şekilde yaşamları, kazançları, mesleki faaliyetleri hakkında reklam niteliğinde paylaşımlarda bulunamama”, “yazılı, işitsel, görsel ve çevrimiçi iletişim araçlarında, avukat ünvanının kullanıldığı durumlarda, özel yaşamlarına ilişkin paylaşımlarında mesleğin itibarını zedeleyici nitelikte davranışlardan kaçınma”, “iş elde etme amacıyla, ulaşılması herkes için mümkün olan genel ve soyut içerikli bilgiler paylaşmak suretiyle yayın yapamama, yazılı veya görsel paylaşımda bulunamama”, “her ne sıfat altında olursa olsun katıldıkları veya bir parçası oldukları yayınlarda, reklam sayılabilecek her türlü davranıştan, avukatlık mesleğinin itibarını zedeleyici her türlü açıklama ve paylaşımdan kaçınma” gibi yükümlülükleri bulunmaktadır.

Avukatlık mesleğinin bugün geldiği aşama ve avukatlık mesleğinin icrası süreçlerinde yaşanan büyük değişimler itibarıyla avukatların yazılı, işitsel, görsel ve çevrimiçi iletişim araçlarının kullanımı sırasında yükümlülüklerinin gereği gibi yerine getirmelerinin sağlanmasını teminen gerçekleşen ihlalleri tespit ederek disiplin sürecini başlatma konusunda baroların değerlendirmesine sunmak mesleğin kamu hizmeti niteliğini korumak ve toplum nezdinde itibarını güçlendirmek adına son derece önem arz etmektedir

Değişiklik ile Yönetmeliğin 7. maddesi kapsamında yer alan yazılı, işitsel, görsel ve çevrimiçi iletişim araçlarının kullanımı sırasında gerçekleştiği iddia olunan reklam yasağı ihlallerini tespit etmek, Türkiye Barolar Birliğine rapor sunmak ve ihlal iddiası sonrası süreci barolar nezdinde takip etmek amacıyla Türkiye Barolar Birliği nezdinde beş kişiden oluşan Reklam Yasağı İhlallerini Takip Merkezi kurulması amaçlanmıştır.

Yönetmelik değişikliği ile kurulması öngörülen Merkezin üyelerinin niteliği, görev süresi ve merkezin çalışma usul ve esasları düzenlenmektedir.

Aynı zamanda “avukatlık onurunun ve meslek düzeninin korunmasını sağlamak,” ve “mesleğe yönelik hak ihlâllerine karşı avukatlık mesleğini savunmak,” görevleri kapsamında mesleğin kamu hizmeti niteliğinin örselenmesini önlemek üzere baroların Merkeze ihlal iddialarına ilişkin yürüttüğü yasal sürece dair bilgi vermesi Yönetmelik değişikliği ile amaçlanmıştır.

Türkiye Barolar Birliği Başkanlığından:

TÜRKİYE BAROLAR BİRLİĞİ REKLAM YASAĞI YÖNETMELİĞİNDE DEĞİŞİKLİK YAPILMASINA DAİR YÖNETMELİK

MADDE 1- 21/11/2003 tarihli ve 25296 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanan Türkiye Barolar Birliği Reklam Yasağı Yönetmeliğine 12 nci maddeden sonra gelmek üzere aşağıdaki madde eklenmiştir.

“Reklam Yasağı İhlallerini Takip Merkezi

Madde 12/A- Yazılı, işitsel, görsel ve çevrimiçi iletişim araçlarının kullanımı sırasında gerçekleştiği iddia olunan reklam yasağı ihlallerini tespit etmek, Türkiye Barolar Birliğine rapor sunmak ve süreci barolar nezdinde takip etmek amacıyla beş kişiden oluşan Reklam Yasağı İhlallerini Takip Merkezi kurulur.

Merkez üyeleri, avukatlık disiplin hukukundaki yeterlilikleri de göz önüne alınarak Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu tarafından en fazla iki yıllığına belirlenir. Merkez üyelerinin disiplin cezası almamış olması koşulu aranır.

Merkez, re’sen veya bildirim üzerine haberdar olduğu reklam yasağı ihlal iddiasını ilgili baroya gönderir.

İlgili baro, bildirim sonucunda vereceği kovuşturma açılması veya açılmaması yönündeki kararını diğer ilgililerle birlikte Merkeze de gönderir.

Merkez ayrıca, barolardan bu madde kapsamındaki ihlallere ilişkin yapılan disiplin soruşturma ve kovuşturma işlemleri hakkında istatistiki bilgi talep edebilir.”

MADDE 2- Bu Yönetmelik yayımı tarihinde yürürlüğe girer.

MADDE 3- Bu Yönetmelik hükümlerini Türkiye Barolar Birliği Yönetim Kurulu yürütür.

Çok sayıda baro başkanı ve yüzlerce avukatın katıldığı eylemde, hukuka ve savunma mesleğine yönelen saldırılara karşı sert mesajlar verildi. Protestoya Türkiye Barolar Birliği Başkanı Av. Erinç Sağkan ile İstanbul Barosu Başkanı Av. Prof. Dr. İbrahim Ö. Kaboğlu da katıldı.

“Artık Sabrımız Kalmadı”

Türkiye Barolar Birliği Başkanı Erinç Sağkan, yaptığı açıklamada artık tahammül sınırlarının aşıldığını vurgulayarak, “Bir meslektaşımızı daha toprağa gömmek istemiyoruz. Artık sabrımız kalmadı” dedi.

“Savunmaya Sıkılan Kurşun Adalete Yöneliktir”

İstanbul Barosu Başkanı Av. Prof. Dr. İbrahim Ö. Kaboğlu ise konuşmasında saldırının yalnızca bir cinayet olmadığını belirterek, olayın çok daha derin bir anlam taşıdığını ifade etti. Kaboğlu, “Savunmaya yönelik kurşun yargıya yönelmiştir. Yargıya doğrultulan kurşun adaletedir. Adalete yöneltilen kurşun ise cumhuriyettedir” sözleriyle tepkisini dile getirdi.

“Bu Sıradan Bir Olay Değil”

Kocaefe’nin İstanbul Barosu üyesi olduğunu hatırlatan Kaboğlu, yaşananların sıradan bir saldırı olarak değerlendirilemeyeceğini söyledi. Avukatlık mesleğinin yalnızca bireylerin haklarını savunmakla sınırlı olmadığını, aynı zamanda kamu hizmeti olduğunu vurgulayan Kaboğlu, savunmaya yönelen her saldırının toplumun tamamını hedef aldığını ifade etti.

Baroların bu tür olayların bir daha yaşanmaması için kararlı bir mücadele yürüteceğini belirten Kaboğlu, “Eğer avukat görevini özgürce yerine getiremiyorsa hiçbir yurttaşın hakkı güvence altında değildir” dedi.

Yetkililere Çağrı: Şiddet Diline Son Verin

Eylemde, şiddetin her türüne karşı durulması gerektiği vurgulanırken, başta siyasiler olmak üzere tüm yetkililere şiddet dilinden uzak durma çağrısı yapıldı. Meslektaşlarının kaybı karşısında derin bir acı ve öfke yaşayan avukatlar, “Bu katliam son olsun” diyerek adaletin sağlanması ve faillerin en ağır şekilde cezalandırılması talebinde bulundu.

TBB Başkanı Sağkan, burada yaptığı konuşmada şunları söyledi:

“Acımız çok büyük. Bugün burada sadece bu acıyı paylaşmak amacıyla bulunmuyoruz. 26 yaşında gencecik bir meslektaşımız Hatice… Gece gündüz demeden çalışmış, çok iyi bir hukuk eğitimi almış ve avukat olarak yurttaşlarımızın hak arama hürriyetlerini savunmak üzere göreve başlamış. Haince, alçakça, pusu kurdular Hatice’ye.

Bursa Cumhuriyet Başsavcılığımız etkin bir soruşturma yürütüyor. Faillerin gözaltına alındığını biliyoruz. Tüm Barolarımız ve tüm meslektaşlarımızla bu yargılamanın hem soruşturma hem kovuşturma süreçlerini etkin bir şekilde takip edeceğiz. En ağır cezanın alınmasını da sağlayacağız. Ancak bunun yeterli olmadığını biliyoruz. Çünkü bu konu maalesef ki münferit bir olay değil. Bir rastlantı değil. Hatice, tesadüfen oradan geçmiyordu. Önüne pusu kurdular. Bir hukuki uyuşmazlığın tarafı olan borçlusu sırf bir hukuki işlem gerçekleştirdiği için 26 yaşında, savunmasız bir avukatı kurşun yağmuruna tuttular.

Yıllardır uyarıyoruz; bu cinayetlerin arkasında adalete olan güvenin zayıflatılmasının, avukatı müvekkiliyle özdeşleştiren tutumun ve avukatlık mesleğini itibarsızlaştıran söylemlerin olduğunu biliyoruz. O nedenle rastlantı diyemeyiz buna. Bu mesleğe karşı yıllardır sistematik olarak sürdürülen saldırıların somut bir sonucudur bu.

Tüm toplumumuza şunu hatırlatmak istiyorum: Avukatlar sizlerin özel yaşantınızda, ticari yaşantınızda aldığınız kararların sorumlusu değildir.

Buradan kamu otoritesine de seslenmek istiyorum. Yıllardır savunma makamına dönük sistematik saldırıların artık ne noktaya geldiğinin lütfen farkına varın. Baroların ve Türkiye Barolar Birliği’nin yıllardır avukata ve yargı görevlilerine dönük saldırıların engellenmesi için sunduğu kanun tekliflerini lütfen artık hayata geçirin. Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne 2022 yılının 5 Nisan’ında avukata dönük şiddet olaylarının araştırılması için Meclis Araştırma Komisyonu kurulması talebinde bulunduk. Reddettiler. Buradan tekrar sesleniyoruz: Artık lütfen kimse kafasını kuma gömmesin. Kimse, bunlar önlenemez münferit olaylar demesin. Daha Ocak ayında bir kamu avukatı olan Zekeriya Polat, Yalova’da, kamu binasının içine elini kolunu sallayarak giren bir cani tarafından katledildi. Artık bunu engelleyelim. Artık bizim sabrımız kalmadı. Bir meslektaşımızı daha toprağa gömmek istemiyoruz.

Bu çağrımızı sakın bir mağduriyet olarak görmeyin. 210 bin avukat, 81 Baro ve Türkiye Barolar Birliği avukata yönelik şiddet vakalarının önlenmesi konusunda tam bir birlik içinde mücadele etme azim ve kararlılığındadır. Meslektaşımızın anısı önünde saygıyla eğiliyorum. Bugün burada yüksek sesle ifade ediyoruz. Yargı görevlilerine dönük şiddet vakaları münferit olaylar değildir ve bunu engellemek mümkündür. Türkiye Barolar Birliği, 81 baromuz ve 210 bin avukat olarak söz veriyoruz: Bu topraklardan bu acıları silene kadar mücadele edeceğiz.”

Basın açıklamasında, TBB ve Barolar tarafından, "Daha önce reddedilen şiddet araştırması önergelerini raflardan indirin”, “Avukata yönelik saldırılar, CMK kapsamında doğrudan tutuklama nedeni sayılmalı ve yasal düzenlemeler acilen hayata geçirilmelidir" mesajları verildi.

Açıklamanın ardından, Bursa Adliyesi önünden Kent Meydanı’na, "Savunmayı Savunuyoruz" pankartıyla bir yürüyüş gerçekleştirildi. Yürüyüş boyunca “Savunma susmadı, susmayacak” sloganları atıldı.

“Dün İstanbul Barosu Üyesi meslektaşımız Av. Hatice Kocaefe, yalnızca mesleki faaliyetleri nedeniyle katledildi.

Daha önce ise İzmir Barosu Üyesi meslektaşımız Av. Ali Aydın ve Yalova Barosu Üyesi meslektaşımız Av. Zekeriya Polat, aynı nedenle yaşamdan koparıldı.

Bu acı olaylar, avukata yönelen şiddetin tesadüfi değil, giderek derinleşen yapısal bir sorun haline geldiğini açıkça ortaya koymaktadır. Meslektaşlarımız; görevlerini yerine getirirken tehdit, darp ve hatta ölümle sonuçlanan saldırılarla karşı karşıya kalmaktadır.

Avukata yönelik her saldırı; savunma makamına, adil yargılanma hakkına ve hukuk devletine yönelmiş bir saldırıdır. Avukatın üstlendiği görevin doğası gereği tarafların temsilcisi olduğu gerçeği göz ardı edilerek hedef haline getirilmesi kabul edilemez.

Bu şiddet ortamı; cezasızlık algısı, mesleğin itibarsızlaştırılması ve gerekli önlemlerin zamanında alınmamasından beslenmektedir. Etkin ve kararlı bir mücadele ortaya konulmadıkça, bu saldırıların önüne geçmek mümkün değildir.

Yetkili tüm kurumlara açık çağrımızdır: Avukata yönelik şiddetin önlenmesi için gerekli yasal düzenlemeler ivedilikle hayata geçirilmeli, caydırıcı ve somut tedbirler gecikmeksizin uygulanmalıdır.

Unutulmamalıdır ki; savunmanın susturulduğu bir yerde adaletten söz edilemez.

Avukatın güvende olmadığı bir sistemde, yurttaşın hak arama özgürlüğü de güvende değildir.

Artık yeni kayıplar yaşamak istemiyoruz. Meslektaşlarımızı saygıyla anıyor; savunmayı, mesleğimizi ve yurttaşın hakkını korumaya kararlılıkla devam edeceğimizi kamuoyuna duyuruyoruz.”

Seçim sonuçlarına göre Ayhan Tuncal, toplam 168 oy alarak 12. Hukuk Dairesi Başkanlığı görevine seçildi.

AYHAN TUNCAL KİMDİR?

1 Kasım 1966 tarihinde Bağyaka'da doğan Tuncal, Aydın İmam Hatip Lisesini bitirerek, Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesinden 1990 yılında mezun olduktan sonra, askerliğini İzmir'de kısa dönem olarak yaptı. Aydın ve Muğla hakim adayı olarak mesleğe başlayan Tuncal; sırasıyla Koçarlı, Çaykara, Kurtalan, Nazilli ve Antalya Hakimliği görevlerinde bulundu.

Evli ve üç çocuk babası olan Tuncay, 22 Aralık 2011 tarihinde Yargıtay Üyeliğine seçilen Ayhan Tuncal, Yargıtay Büyük Genel Kurulunca 10 Nisan 2018 tarihinde ilk kez, 13 Nisan 2022 tarihinde ikinci kez Yargıtay On İkinci Hukuk Dairesi Başkanlığına seçildi.

Yargıtay'a Yeni Atamalar

Kararname ile birçok isim Yargıtay Cumhuriyet Savcılığı'na atandı. Adalet Bakanlığı'nda görev yapan tetkik hakimleri ve bölge adliye mahkemesi üyeleri arasından seçilen isimler arasında Seyit Ahmet Alperen, Fettah Çavuş, Tahsin Mutlu, Kenan Uzun, Yurdagül Keskin, Hakan Yelek ve Yasin Yıldırım yer aldı. Hanak Cumhuriyet Savcısı Rezzan Yıldız ise Yargıtay Tetkik Hakimliği'ne getirildi.

Bölge Adliye Mahkemelerine Atamalar

Ankara, İstanbul, İzmir ve Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılıklarına da yeni isimler atandı. Yargıtay Tetkik Hakimi Merve Özcan, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi Üyeliği'ne yükseltildi. Bakırköy Hakimi Özgür Kuzulu İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi'ne, İzmir Cumhuriyet Savcısı Beyhan Karakaşlı ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi'ne atandı.

Antalya'da Yoğun Hareketlilik

Kararname kapsamında en fazla atama Antalya yargı çevresinde yaşandı. Antalya Cumhuriyet Başsavcı Vekilliği'ne Behçet Tufan Turan, Mehdi Özçoban, Gamze Amalı ve Ahmet Kuşak atanırken; Antalya Cumhuriyet Savcılığı'na Zübeyde Dalgülge Şengül, Doğancan İnce, Yasir Aksoy, Yunus Emre Özdemir ve Alperen Kizizoğlu görevlendirildi. Gürkan Kütük ve Fatih Arıcıgil ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcılığı'na getirildi.

Diğer Önemli Atamalar

Bakırköy Hakimi Pınar Şafak, Bakırköy Ticaret Mahkemesi Başkanlığı'na atanırken Adalet Bakanlığı Tetkik Hakimi Özlem Parlar Ankara Cumhuriyet Savcılığı'na, Nevşehir Cumhuriyet Savcısı Hilmi Kahveci ise Karacabey Cumhuriyet Başsavcılığı'na getirildi.

İşte görev yeri değişen 34 hakim ve savcının listesi

Baro genel merkezinde yapılan törende; Av. Joanna Kuruçaylıoğlu, Av. Ahmet Güler, Av. Necip Taha Gür, Av. Kürşat Emre Kutluk, Av. Zeynep Beyza Özdil Çabuk, Av. Ayşenur Cengiz, Av. Faruk Yalçınkaya, Av. Emre Cebeci, Av. Ömer Faruk Aygün, Av. Hasan Buğrahan Türker, Av. Görkem Zorbaş, Av. Emre Yeniçırak, Av. Muhammed Emin Ünal, Av. Muammer Yıldırım, Av. Seymen Gürtürk, Av. Fatih Karadağ ve Av. Serkan Kaya, ruhsatını aldı.

Baro Başkanı Avukat Yasin Şamlı, "Baro merkezimizde gerçekleşen ruhsat töreninde, mesleğe adım atan meslektaşlarımıza ruhsatlarını takdim etmenin mutluluğunu ve gururunu yaşadık. Her bir meslektaşımızın gözlerindeki heyecan, adalete olan inançları ve savunma mesleğine duydukları bağlılık bizlere umut verdi."

"Avukatlık; yalnızca bir meslek değil, aynı zamanda hakkın, hukukun ve adaletin sesi olma sorumluluğudur.

Meslektaşlarımızın bu onurlu yolculukta başarıyla ilerleyeceğine yürekten inanıyor; hayatları boyunca adalet, vicdan ve kararlılıkla hareket etmelerini diliyorum.

Genç kardeşlerimize başarılar diliyorum. Baromuz hayat boyu yanlarında olacaktır.

Savunmanın bağımsız gücünü korumaya ve meslek dayanışmasını büyütmeye hep birlikte devam edeceğiz." dedi.

"Adalet Bakanı Akın Gürlek’in katıldığı bir söyleşide yargı süreçlerinde yapay zekâ kullanımına ilişkin değerlendirmeleri, teknolojik unsurların avukatlık mesleğinin yerine ikame edilip edilemeyeceği yönünde tartışmaları gündeme getirmiştir.

Bu tartışmanın, öncelikle hak arama hürriyetinin etkin kullanımı ve adalete erişim hakkı çerçevesinde ele alınması zorunludur. Zira mahkemeye erişim hakkı yalnızca yargı mercilerine başvuru imkânından ibaret değildir; bu hak, nitelikli hukuki yardıma ulaşmayı, sürecin etkin şekilde yürütülmesini ve verilen kararların hayata geçirilmesini de kapsamaktadır. Bu bütüncül yapının teminat altına alınması ise devletin asli yükümlülüğüdür.

Bu noktada açık bir öncelik sıralaması yapılması gerekmektedir. Devletin öncelikli görevi, yurttaşların avukata erişimini yaygınlaştırmak, savunma hizmetini güçlendirmek ve adalete erişimi fiilen mümkün kılan yapısal mekanizmaları kurmaktır. Nitekim Yargı Reformu Strateji Belgesi’nde yer alan, önleyici hukuk anlayışı çerçevesinde bazı iş ve işlemlerin avukatla yapılması ve belirli davalarda avukatla temsilin zorunlu kılınmasına yönelik taahhütler de bu yaklaşımın bir yansımasıdır.

Bugün hukuk sistemimizde adalete erişimi sınırlayan sorunlar hâlâ yapısal niteliktedir: Yüksek yargı harçları, yargılamaların uzunluğu ve kararların öngörülebilirlikten uzaklaşması bu alanın başlıca engelleridir. Bu nedenle devlet, özellikle ekonomik açıdan dezavantajlı yurttaşlar bakımından avukata erişimi sağlayan adli yardım sistemini güçlendirmeli; tüm yurttaşlar için kamu destekli hukuk sigortası gibi kalıcı çözümleri hayata geçirmelidir. Yargı harçları adalete erişimin önünde bir bariyer olmaktan çıkarılmalı, adli müzaharet sistemi etkinleştirilmeli ve nitelikli hukuk eğitimi, sistemin sürdürülebilirliği açısından yeniden yapılandırılmalıdır.

Unutulmamalıdır ki, yargının kurucu unsurlarından biri olan savunma makamı, yalnızca bir meslek alanı değil, adil yargılanma hakkının güvencesidir. Avukatlar, yapay zekâ dâhil olmak üzere teknolojik gelişmelerden elbette yararlanacaktır; ancak bu araçlar, insan hakları güvencelerinin yerine geçecek değil, onları destekleyecek şekilde kullanılmalıdır. Bu süreçte kişisel verilerin korunması, sır saklama yükümlülüğü ve mesleki bağımsızlık ilkeleri titizlikle korunmalıdır.

Sonuç olarak; adalete erişimin gerçek anlamda sağlanmadığı, savunmanın güçlendirilmediği bir sistemde teknolojik çözümler, yapısal sorunların üzerini örten geçici araçlara dönüşme riski taşımaktadır. Kalıcı çözüm; güçlü bir hukuk devleti iradesiyle, savunmayı güçlendiren, yurttaşın avukata erişimini güvence altına alan ve yargı bağımsızlığını tartışmasız biçimde tesis eden politikaların hayata geçirilmesidir. Hukukun üstünlüğü, ancak bu zeminde gerçek anlamını bulacaktır."

TÜRKİYE BAROLAR BİRLİĞİ

>> Barolardan ortak açıklama: Savunma hakkı yapay zekaya devredilemez

Açıklamada, şu ifadelere yer verildi:

"Adalet Bakanı Akın Gürlek tarafından bir söyleşide dile getirilen 'yargıda yapay zeka kullanımı' ve 'vatandaşların hukukî süreçlere erişiminde yapay zeka desteği' başlıklı projeler, barolar tarafından dikkatle izlenmektedir. Bu yaklaşımın, yargı sisteminin temel güvenceleri üzerindeki etkilerinin dikkatle değerlendirilmesi gerekmektedir.

Adil yargılanma hakkı; bağımsız ve tarafsız yargı önünde, savunma hakkının etkin kullanımı ve hakkaniyete uygun yargılama güvenceleriyle birlikte korunması gereken temel bir ilkedir. Bu güvencelerin zayıflaması, hukuk güvenliğini ve yargıya duyulan güveni doğrudan sarsar.

Avukatlık Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca avukatlık; kamu hizmeti niteliğinde olup yargının kurucu unsurlarından bağımsız savunmayı temsil eder. Aynı Kanun'un 35. maddesi ile hukukî mütalaa verme, yargı mercileri nezdinde hakları dava ve savunma ile adlî işlemleri takip etme yetkisi münhasıran avukatlara aittir.

Kanun'un 2. maddesinde belirtilen amaç; hukuki ilişkilerin düzenlenmesi, uyuşmazlıkların adalet ve hakkaniyetle çözülmesi ve hukuk kurallarının tam olarak uygulanmasının sağlanmasıdır. Bu amaç, ancak etik ilkeler, meslekî sorumluluk ve vicdanî muhakeme ile hayata geçirilebilir.

Vatandaşların avukat yardımı olmaksızın yapay zekâ üzerinden hukukî destek almasına imkân tanıyan uygulamalar, savunma hakkının özüne doğrudan müdahale niteliğindedir. Hukukî süreçler; salt teknik veri işleme faaliyetinin ötesinde, somut olaya göre şekillenen vicdanî değerlendirme ve hak koruma faaliyetidir. Hak arama hürriyeti ve savunma dokunulmazlığı, algoritmik sınırlara indirgenemeyecek nitelikte temel ve dokunulmaz anayasal güvencelerdir.

Teknolojik dönüşüm vurgusu, avukatlık mesleğinin kısıtlayan veya ikame eden bir noktaya evrilemez. Avukatların 'yapay zeka hakim' talebi ne kadar hukuk mantığına aykırı ise, idarenin "yapay zekâ avukat " yaklaşımı da eşit ölçüde sakıncalıdır.

Adalet, yalnızca veri işlemesiyle elde edilen matematiksel bir sonuç değil, vicdanî bir süzgeçten geçen insanî muhakemenin ürünüdür. Yargıda kalite, bağımsız mahkemeler önünde nitelikli savunma ile hakka en kısa sürede ve en adil şekilde ulaşılmasıyla ölçülür. Bu çerçevede dijitalleşme, amaç değil; yargısal süreçleri destekleyen bir araç olarak konumlandırılmalıdır.

Adalet Bakanlığı'nın önceliği; savunma makamının yetki alanlarını tartışmaya açmak yerine, bağımsız savunmayı güçlendirmek, hakim ve savcı niteliğini güçlendiren liyakat esaslı reformları hayata geçirmek, yargılamayı hızlandıracak teknik altyapıyı geliştirmek ve yargının tüm unsurları bakımından fizikî ve hukukî imkanları iyileştirmek olmalıdır.

Barolar olarak; yargının kurucu unsuru olan savunma makamının teknolojik araçlar gerekçe gösterilerek zayıflatılmasına, meslekî yetkilerin daraltılmasına ve 'yapay zeka' adı altında hukuk hizmetlerinin mekanik bir yapıya indirgenmesine yönelik her türlü girişime karşı hukukî ve kurumsal mücadelemizi kararlılıkla sürdüreceğimizi kamuoyuna saygıyla duyururuz."

>> TBB: Adalete Gerçek Anlamda Erişim İçin Öncelik Savunmanın Güçlendirilmesi Olmalıdır

>> Bakan Gürlek: Yapay zeka avukatın alternatifi olarak değerlendirilemez

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin,

3194 sayılı İmar Kanunundan kaynaklanan iş ve işlemler ile taşınmaz mallara ilişkin işlemler nedeniyle açılacak davalara bakacak mahkemeler nezdinde ihtisas mahkemelerinin belirlenmesine ilişkin 20.04.2026 tarihli ve 888 sayılı,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “Askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklara dair hükümler” başlıklı 20/C maddesi kapsamındaki iş ve işlemler nedeniyle açılacak davalara bakacak mahkemeler nezdinde ihtisas mahkemelerinin belirlenmesine ilişkin 20.04.2026 tarihli ve 889 sayılı,

5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun (III) Sayılı Cetvelinde sayılan bazı düzenleyici ve denetleyici kurumların regülasyon ve denetim yetkilerinden kaynaklanan kurul kararı şeklindeki iş ve işlemlerinden doğan davalara bakacak mahkemeler nezdinde ihtisas mahkemelerinin belirlenmesine ilişkin 20.04.2026 tarihli ve 890 sayılı kararları ekte ilan edilmiş olup, mezkûr kararlar 22.04.2026 tarihli ve 33232 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.

Saygıyla duyurulur.

Ekler :

20.04.2026 Tarihli ve 888 Sayılı Karar

20.04.2026 Tarihli ve 889 Sayılı Karar

20.04.2026 Tarihli ve 890 Sayılı Karar

---

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin Kararı

Karar Tarihi : 20.04.2026

Karar No : 888

3194 sayılı İmar Kanunundan kaynaklanan iş ve işlemler ile taşınmaz mallara ilişkin işlemler nedeniyle açılacak davalara bakacak mahkemeler nezdinde ihtisas mahkemelerinin belirlenmesi hususu Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesince görüşülerek;

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun’un 2’nci maddesinin dördüncü fıkrasında; özel kanunlarda aksine hüküm bulunmadıkça, ihtisaslaşmanın sağlanması amacıyla gelen işlerin yoğunluğu ve niteliği dikkate alınarak mahkemeler arasındaki iş bölümünün Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından belirlenebileceği hüküm altına alınmıştır. Bu düzenleme ile yargı hizmetlerinin daha etkin, verimli ve uzmanlaşmış bir yapı içerisinde yürütülmesi hedeflenmiştir.

İmar hukukundan kaynaklanan uyuşmazlıklar, doğası gereği taşınmaz hukukuna ilişkin teknik bilgi ve uzmanlık gerektiren, planlama, parselasyon, ruhsatlandırma ve uygulama işlemleri gibi çok boyutlu değerlendirmeleri içeren karmaşık nitelikteki ihtilaflardır. Bu tür davalarda hem teknik inceleme hem de hukuki değerlendirme süreçlerinin iç içe geçmesi, yargılamanın dikkatli ve uzmanlaşmış bir bakış açısıyla yürütülmesini zorunlu kılmaktadır.

Özellikle ülkemizde hızlı kentleşme olgusunun artması ve buna paralel olarak kentsel dönüşüm süreçlerinin yoğunlaşması, imar hukukundan kaynaklanan uyuşmazlıkların sayısında ve niteliğinde belirgin bir artışa yol açmakta; bu durum söz konusu alanda uzmanlaşmış yargısal yapılara duyulan ihtiyacı daha da artırmaktadır.

Bu nedenle, imar işlemlerine ilişkin davaların ihtisaslaşmış mahkemelerde görülmesi; yargılamaların daha hızlı, isabetli ve etkin bir şekilde sonuçlandırılmasına önemli katkı sağlayacaktır. İhtisaslaşma, yalnızca teknik bilgi birikiminin artmasını değil; aynı zamanda kararların tutarlılığını, öngörülebilirliğini ve uygulama birliğini de güçlendirecektir.

Öte yandan, imar uygulamalarından ve genel olarak taşınmaz mallara ilişkin imar hukukundan kaynaklanan iş ve işlemlerle de bağlantısı bulunan kentsel dönüşüm uygulamalarından, kıyı mevzuatından, kültür ve tabiat varlıkları ile eski eserlerin korunmasına dair mevzuattan, yapı denetim mevzuatından; 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkındaki Kanundan ve yapı kayıt belgeleri uygulamalarından kaynaklanan uyuşmazlıkların kamusal etkilerinin genişliği ve imar planlarının çok sayıda taşınmaz malikinin mülkiyet hakkını doğrudan etkileyen sonuçlar doğurması nedeniyle, Anayasa ile güvence altına alınan hak arama hürriyeti kapsamında dava ehliyetinin geniş yorumlanabildiği görülmektedir. Bu durum, aynı imar planına veya bu planla bağlantılı parselasyon ve uygulama işlemlerine karşı çok sayıda davanın farklı mahkemelerde açılmasına yol açabilmektedir.

Uygulamada, bu davalar arasında bağlantı bulunmasına rağmen, usulî şartların oluşmaması veya bağlantı kararlarının verilememesi nedeniyle aynı konuya ilişkin
uyuşmazlıkların farklı mahkemelerde eş zamanlı olarak görülmesi söz konusu olabilmektedir. Bu durum ise uygulama birliğinin sağlanmasını zorlaştırmakta, farklı değerlendirmelerin ortaya çıkmasına ve içtihat farklılıklarına neden olabilmektedir.

Bu çerçevede; yargılamalarda gecikmelerin önlenmesi, Anayasa’nın 36’ncı maddesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkının temel unsurlarından biri olan makul sürede yargılanma ilkesinin etkin şekilde temin edilmesi, hedef süreler doğrultusunda yargılamaların öngörülebilir bir sürede sonuçlandırılması, uygulama ve içtihat birliğinin güçlendirilmesi, özellikle keşif ve bilirkişi incelemesi gibi ortak yargısal süreçlerin daha koordineli ve etkin biçimde yürütülmesi ile yargısal kaynakların rasyonel ve verimli kullanılması birlikte değerlendirildiğinde; imar hukukundan doğan uyuşmazlıkların belirli mahkemelerde toplanarak ihtisaslaşmanın sağlanmasının yargı hizmetlerinin etkinliği ve verimliliği bakımından gerekli ve yerinde olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Ayrıca, ihtisaslaşma yoluyla benzer nitelikteki uyuşmazlıkların aynı mahkemelerde görülmesi; hem idare hem de taraflar açısından hukuki öngörülebilirliği artıracak, yargılamaya duyulan güveni güçlendirecek ve uzun yargılama sürelerinden kaynaklanabilecek hak ihlallerinin önlenmesine katkı sağlayacaktır.

Bu kapsamda, 3194 sayılı İmar Kanunundan kaynaklanan iş ve işlemler ile taşınmaz mallara ilişkin bazı işlemler nedeniyle açılacak dava ve işlerde iş dağılımı çerçevesinde Ankara İdare Mahkemelerinde ihtisaslaşmaya gidilmesinin uygun olacağı değerlendirilmiştir.

Bu itibarla;

A) 3194 sayılı İmar Kanunu’ndan kaynaklanan imar planları, parselasyon işlemleri, yapı ruhsatı işlemleri, iskân izni ve diğer izinler, yıkım ve/veya mühürleme işlemleri, yapı kayıt belgesi uygulamaları, imar para cezaları ve anılan Kanun uyarınca uygulanan diğer ceza ve yaptırımlar ile 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca tesis edilen diğer işlemlerden,

B) 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanundan ve kentsel dönüşüm uygulamalarından,

C) 3621 sayılı Kıyı Kanunundan ve diğer kıyı mevzuatından,

D) 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ile 5366 sayılı Yıpranan Tarihi ve Kültürel Taşınmaz Varlıkların Yenilenerek Korunması ve Yaşatılarak Kullanılması Hakkında Kanundan ve eski eserlere ilişkin diğer mevzuattan,

E) 4708 sayılı Yapı Denetimi Hakkında Kanundan ve diğer yapı denetim mevzuatından, Doğan davalara; mevcut iş ve derdest dosya durumları dikkate alınarak, Ankara’da 2, 3, 4 ve 16 numaralı idare mahkemelerinin bakmasına,

Bu kapsamda görülmekte olan dava ve işlerin iş bölümüne dayanılarak mezkûr mahkemelere gönderilmeyerek, işbu kararın yürürlüğe girmesinden önceki esaslara göre tevzi edilmiş olduğu idare mahkemelerince görülüp sonuçlandırılmasına, 01.06.2026 tarihinden itibaren gelecek yeni dava ve işlerin ise anılan ihtisas mahkemelerine tevzi edilmesi ile birlikte genel tevziden iş verilmemesine karar verildi.

---

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin Kararı

Karar Tarihi : 20.04.2026

Karar No : 889

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “Askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklara dair hükümler” başlıklı 20/C maddesi kapsamındaki iş ve işlemler nedeniyle açılacak davalara bakacak mahkemeler nezdinde ihtisas mahkemelerinin belirlenmesi hususu Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesince görüşülerek;

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun’un 2’nci maddesinin dördüncü fıkrasında; özel kanunlarda aksine hüküm bulunmadıkça, ihtisaslaşmanın sağlanması amacıyla gelen işlerin yoğunluğu ve niteliği dikkate alınarak mahkemeler arasındaki iş bölümünün Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından belirlenebileceği hüküm altına alınmıştır. Bu düzenleme ile yargı hizmetlerinin daha etkin, verimli ve uzmanlaşmış bir yapı içerisinde yürütülmesi amaçlanmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’na 24.06.2021 tarihli ve 7329 sayılı Kanunun 16”ncı maddesiyle eklenen “Askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklara dair hükümler” başlıklı 20/C maddesi ile Millî Savunma Bakanlığı kadrolarında çalışan kamu görevlileri ile 25.06.2019 tarihli ve 7179 sayılı Askeralma Kanunu kapsamında askerlik hizmetini yerine getiren yedek subaylar ve yedek astsubaylar ile erbaş ve erleri ilgilendiren ve askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıkların çözümünde, ilgilinin görev yaptığı yerin idari yargı yetkisi yönünden bağlı olduğu bölge idare mahkemesinin bulunduğu yerdeki idare mahkemesi yetkili kılınmıştır. Anılan hüküm kapsamında yer alan idari dava dosyalarının yargılamaları halen Adana, Ankara, Antalya, Bursa, Diyarbakır, Erzurum, Gaziantep, İstanbul, İzmir, Kayseri, Konya ve Samsun idare mahkemelerince yapılmakta, bu davaların istinaf incelemeleri ise ilgili bölge idare mahkemeleri dava dairelerince gerçekleştirilmektedir.

Askerî hizmete ilişkin uyuşmazlıkların önemli bir kısmının, disiplin, statü, görev, özlük hakları ve hizmet gereklerinden doğan teknik ve özel uzmanlık gerektiren konuları içerdiği görülmektedir. Bu tür uyuşmazlıkların genel mahkeme yapısı içerisinde değerlendirilmesi, hem süreçlerin uzamasına hem de farklı uygulamaların ortaya çıkmasına sebebiyet verebilmektedir.

Bu nedenle, söz konusu dava ve işlerin ihtisaslaşmış mahkemelerde görülmesi; yargılamaların daha hızlı, isabetli ve etkin şekilde yürütülmesine katkı sağlayacağı gibi, bölge idare mahkemeleri ile aynı bölge idare mahkemesine bağlı idare mahkemelerinin aynı konuda farklı kararlar vermesini önleyeceği böylece içtihat birliğinin sağlanacağı değerlendirilmiştir. İhtisaslaşma, yalnızca teknik bilginin derinleşmesini değil; aynı zamanda yargısal süreçlerin standardize edilmesini, kararların öngörülebilirliğini artırmayı ve içtihat birliğinin güçlendirilmesini de temin edecektir.

Bu çerçevede; yargılamalarda gecikmelerin önlenmesi, Anayasa’nın 36’ncı maddesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkının temel unsurlarından biri olan makul sürede yargılanma ilkesinin etkin biçimde sağlanması bakımından ihtisaslaşmanın önemli bir araç olduğu değerlendirilmektedir. Hedef süre uygulamaları kapsamında, belirli nitelikteki uyuşmazlıkların uzmanlaşmış mahkemelerde görülmesi; yargılamaların öngörülen süreler içerisinde sonuçlandırılmasına doğrudan katkı sunacaktır.

Bununla birlikte, uzun yargılama sürelerinden kaynaklanan hak ihlallerinin önlenmesi de önem arz etmektedir. Bu bağlamda, yargılamaların ihtisas mahkemelerinde yürütülmesi suretiyle süreçlerin kısaltılması; başta Anayasa Mahkemesi ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde makul sürede yargılanma hakkının ihlaline ilişkin başvuruların azaltılmasına katkı sağlayacaktır.

Öte yandan, benzer nitelikteki uyuşmazlıkların aynı mahkemelerde görülmesi; uygulama birliğinin sağlanmasına, içtihat farklılıklarının azaltılmasına ve hukuki güvenliğin güçlendirilmesine hizmet edecektir. Bu durum, yalnızca yargı teşkilatı bakımından değil; idare ve taraflar açısından da öngörülebilirliği artırarak memnuniyetin ve güvenin tesisine katkı sunacaktır.

Sonuç olarak, yargı hizmetlerinin hız, etkinlik ve verimlilik ilkeleri doğrultusunda yürütülmesi, süreçlerin gereksiz tekrar ve gecikmelerden arındırılması, tarafların ve idarenin yargılamaya olan güveninin artırılması ve adaletin zamanında tecellisinin sağlanması bakımından; söz konusu dava ve işlerin belirli mahkemelerde toplanarak ihtisaslaşmanın sağlanmasının gerekli ve uygun olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu itibarla;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun “Askerî hizmete ilişkin idari işlem ve eylemlerden doğan uyuşmazlıklara dair hükümler” başlıklı 20/C maddesi kapsamında kalan dava ve işlere; mevcut iş ve derdest dosya durumları dikkate alınarak, Adana’da 1 numaralı, Ankara’da 1, 20, 22 ve 26 numaralı, Antalya’da 1 numaralı, Bursa’da 1 numaralı, Diyarbakır’da 1 numaralı, Erzurum’da 1 numaralı, Gaziantep’te 1 numaralı, İstanbul’da 15 ve 17 numaralı, İzmir’de 1 numaralı, Kayseri’de 1 numaralı, Konya’da 1 numaralı ve Samsun’da 1 numaralı idare mahkemelerinin bakmasına,

Bu kapsamda görülmekte olan dava ve işlerin iş bölümüne dayanılarak mezkûr mahkemelere gönderilmeyerek, işbu kararın yürürlüğe girmesinden önceki esaslara göre tevzi edilmiş olduğu idare mahkemelerince görülüp sonuçlandırılmasına, 01.06.2026 tarihinden itibaren gelecek yeni dava ve işlerin ise anılan ihtisas mahkemelerine tevzi edilmesi ile birlikte genel tevziden iş verilmemesine karar verildi.

---

Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesinin Kararı

Karar Tarihi : 20.04.2026

Karar No : 890

5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanununun (III) Sayılı Cetvelinde sayılan bazı düzenleyici ve denetleyici kurumların regülasyon ve denetim yetkilerinden kaynaklanan kurul kararı şeklindeki iş ve işlemlerinden kaynaklanan davalara bakacak mahkemeler nezdinde ihtisas mahkemelerinin belirlenmesi hususu Hâkimler ve Savcılar Kurulu Birinci Dairesince görüşülerek;

2576 sayılı Bölge İdare Mahkemeleri, İdare Mahkemeleri ve Vergi Mahkemelerinin Kuruluşu ve Görevleri Hakkında Kanun’un 2’nci maddesinin dördüncü fıkrasında; özel kanunlarda aksine hüküm bulunmadıkça, ihtisaslaşmanın sağlanması amacıyla gelen işlerin yoğunluğu ve niteliği dikkate alınarak mahkemeler arasındaki iş bölümünün Hâkimler ve Savcılar Kurulu tarafından belirlenebileceği hüküm altına alınmıştır. Bu düzenleme ile yargı hizmetlerinin daha etkin, verimli ve uzmanlaşmış bir yapı içerisinde yürütülmesi amaçlanmıştır.

5018 sayılı Kamu Malî Yönetimi ve Kontrol Kanunu’nun (III) sayılı cetvelinde; Radyo ve Televizyon Üst Kurulu, Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Sermaye Piyasası Kurulu, Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, Kamu İhale Kurumu, Rekabet Kurumu, Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumu, Kişisel Verileri Koruma Kurumu, Nükleer Düzenleme Kurumu ile Sigortacılık ve Özel Emeklilik Düzenleme ve Denetleme Kurumu düzenleyici ve denetleyici kurumlar olarak sayılmıştır.

Söz konusu kurum ve kurulların özel mevzuatları gereği gerçekleştirdikleri iş ve işlemlerin teknik ve ileri düzey uzmanlık gerektiren alanlardan kaynaklandığı; özellikle bankacılık, finans, rekabet, enerji ve veri koruma gibi alanlara ilişkin uyuşmazlıkların çok boyutlu, karmaşık ve teknik değerlendirmeler içerdiği görülmektedir. Bu tür uyuşmazlıkların genel mahkeme yapısı içerisinde ele alınması, hem karar süreçlerinin uzamasına hem de uygulama birliğinin zayıflamasına neden olabilmektedir.

Bu nedenle, söz konusu dava ve işlerin ihtisaslaşmış mahkemelerde görülmesi; yargılamaların daha hızlı, isabetli ve öngörülebilir şekilde yürütülmesine imkân sağlayacaktır. İhtisaslaşma, yalnızca teknik bilginin derinleşmesini değil; aynı zamanda yargısal süreçlerin standartlaşmasını, içtihat birliğinin güçlenmesini ve karar kalitesinin yükselmesini de beraberinde getirecektir.

Bu çerçevede; yargılamalarda gecikmelerin önlenmesi, Anayasa’nın 36’ncı maddesi ile güvence altına alınan adil yargılanma hakkının en önemli unsurlarından biri olan makul sürede yargılanma ilkesinin etkin biçimde sağlanması bakımından ihtisaslaşmanın zorunlu olduğu değerlendirilmektedir. Nitekim hedef süre uygulamaları çerçevesinde, belirli nitelikteki dosyaların uzmanlaşmış mahkemelerde görülmesi, yargılamaların öngörülen süreler içerisinde sonuçlandırılmasına doğrudan katkı sağlayacaktır.

Bununla birlikte, uzun yargılama sürelerinden kaynaklanan hak ihlallerinin önlenmesi de önem arz etmektedir. Bu kapsamda, hem Anayasa Mahkemesi hem de Avrupa İnsan Hakları Mahkemesi nezdinde makul sürede yargılanma hakkının ihlaline ilişkin başvuruların önemli bir kısmının yargılamaların uzun sürmesinden kaynaklandığı dikkate alındığında; ihtisaslaşma yoluyla süreçlerin kısaltılması, bu tür ihlallerin azaltılması bakımından da etkili bir yöntem olarak ortaya çıkmaktadır.

Ayrıca, ihtisaslaşmış mahkemeler aracılığıyla benzer nitelikteki uyuşmazlıkların aynı mahkemelerde görülmesi; uygulama birliğinin sağlanmasına, içtihat farklılıklarının azaltılmasına ve hukuki öngörülebilirliğin artırılmasına katkı sunacaktır. Bu durum, sadece yargı organları bakımından değil, aynı zamanda idare ve bireyler açısından da hukuki güvenliğin güçlendirilmesi anlamına gelmektedir.

Sonuç olarak, yargı hizmetlerinin hız, etkinlik ve verimlilik ilkeleri doğrultusunda yürütülmesi; makul sürede yargılanma hakkının teminat altına alınması; hak ihlallerinin önlenmesi ve vatandaşın adalete olan güveninin güçlendirilmesi bakımından, söz konusu dava ve işlerin belirli mahkemelerde toplanarak ihtisaslaşmanın sağlanmasının gerekli ve uygun olduğu sonucuna ulaşılmıştır.

Bu kapsamda, anılan düzenleyici ve denetleyici kurumların regülasyon ve denetim yetkilerinden kaynaklanan kurul kararlarından doğan uyuşmazlıkların büyük bir kısmının 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 32’nci maddesi uyarınca Ankara İdare Mahkemelerinezdinde görüldüğü gözetilerek iş dağılımı çerçevesinde öncelikle Ankara İdare Mahkemelerinde ihtisaslaşmaya gidilmesinin uygun olacağı değerlendirilmiştir.

Bu itibarla;

A) Sermaye Piyasası Kurulu, Rekabet Kurumu ile Kamu Gözetimi, Muhasebe ve Denetim Standartları Kurumunun regülasyon ve denetim yetkilerinden kaynaklanan kurul kararı şeklindeki iş ve işlemlerinden doğan dava ve işlere; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 20/A maddesinin 1/(a) alt bendi kapsamında, ihaleden yasaklama kararları hariç ihale iş ve işlemlerine, aynı kapsamda Kamu İhale Kurulunun 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve 4735 sayılı Kamu İhale Sözleşmeleri Kanunundan kaynaklanan kurul kararı şeklindeki iş ve işlemlerinden doğan dava ve işlere; mevcut iş ve derdest dosya durumları dikkate alınarak, Ankara’da 10, 13 ve 25 numaralı idare mahkemelerinin bakmasına,

B) Radyo ve Televizyon Üst Kurulu, Bilgili Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Enerji Piyasası Düzenleme Kurumu, Nükleer Düzenleme Kurumu ve Kişisel Verileri Koruma Kurulunun regülasyon ve denetim yetkilerinden kaynaklanan kurul kararı şeklindeki iş ve işlemlerinden doğan dava ve işlere; mevcut iş ve derdest dosya durumları dikkate alınarak, Ankara’da 12, 14 ve 15 numaralı idare mahkemelerinin bakmasına,

Bu kapsamda görülmekte olan dava ve işlerin iş bölümüne dayanılarak mezkûr mahkemelere gönderilmeyerek, işbu kararın yürürlüğe girmesinden önceki esaslara göre tevzi edilmiş olduğu idare mahkemelerince görülüp sonuçlandırılmasına, 01.06.2026 tarihinden itibaren gelecek yeni dava ve işlerin ise anılan ihtisas mahkemelerine tevzi edilmesi ile birlikte genel tevziden iş verilmemesine karar verildi.